جاهای دیدنی میلان

برای بسیاری از مردم جهان که آرزوی سفر به جاهای دیدنی دنیا را دارند، سفر به ایتالیا در نوک قله‌ی این رؤیا قرار دارد و اما میلان در این تصویر می درخشد. گردشگران چه برای بازدید از جاهای دیدنی میلان مانند کلیسای دومو، گالری ویتوریو امانوئل دوم و آثار لئوناردو داوینچی به این شهر سفر کنند، چه با هدف خرید از برندهای مشهور دنیا یا لذت بردن از غذاهای اصیل ایتالیایی، میلان همیشه چیزی برای شگفت‌زده کردن آنها دارد. علاوه بر جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی، محله‌های متنوع، کافه‌های دنج و شیک، رستوران‌های بین‌المللی، سیستم حمل‌ونقل کارآمد و دسترسی آسان به دیگر شهرهای ایتالیا، این شهر را به یکی از بهترین گزینه‌ها برای سفر تبدیل کرده‌اند؛ شهری که در هر فصل، با زیبایی‌ها و تجربه‌های خاص خود، خاطره‌ای مثال‌زدنی برای شما می‌سازد.

شهر میلانِ ایتالیا، آدرسی سرراست و مستقیم به قلب تاریخ، هنر و مد است. هتل‌ها، کلیسا‌های قدیمی، پارک‌ها، محله‌های تاریخی و دیدنی، غذاهای لذیذ و نوآوری در کنار یکدیگر، تجربه‌ای یکپارچه را از جاذبه‌های توریستی در سفر به ایتالیا رقم می‌زنند. برخلاف تصور بسیاری از مردم دنیا که ایتالیا را با رم و ونیز می‌شناسند، میلان چهره‌ای مدرن‌تر و پویاتر از این کشور را برای گردشگران به نمایش می‌گذارد. وجود شاهکارهایی مانند کلیسای باشکوه جامع میلان، تابلوی «شام آخر» اثر لئوناردو داوینچی و محله‌های لوکس خرید، این شهر را به یکی از محبوب‌ترین مقاصد گردشگری اروپا تبدیل کرده‌است. میلان همچنین پایتخت مد و طراحی ایتالیا است و هر ساله میزبان رویدادهای بین‌المللی مهمی مانند هفته‌ی مد میلان است. در کنار جاذبه‌های تاریخی، کافه‌های دنج، رستوران‌های ایتالیایی، پارک‌های سرسبز و زندگی شبانه‌ی پرجنب‌وجوش، حال‌وهوایی زنده و بانشاط به این شهر بخشیده‌اند. اگر قصد دارید در کنار بازدید از آثار تاریخی، سبک زندگی مدرن ایتالیایی را نیز از نزدیک تجربه کنید، انتخاب تور ایتالیا با برنامه‌ی بازدید از میلان، فرصتی ایده‌آل برای کشف یکی از متفاوت‌ترین شهرهای این کشور خواهد بود. در این مقاله به معرفی جاهای دیدنی میلان می‌پردازیم تا اگر عازم سفر به ایتالیا هستید، مجموعه‌ای مفید و کامل از مقاصد گردشگری خود را در سایت مسترجت، مجری مستقیم تورهای خارجی، در اختیار داشته باشید.

1.کلیسای جامع میلان (Duomo di Milano)  

کلیسای جامع میلان یا در زبان ایتالیایی «دومو دی میلانو»، شناخته‌شده‌ترین نماد شهر میلان در نظر گرفته می‌شود. ساخت این بنای عظیم در قرن چهاردهم میلادی به دستور «جان گالئاتزو ویسکونتی»، یکی از قدرتمندترین فرمانروایان ایتالیا در اواخر قرون وسطی، آغاز شد و ساخت قسمت‌های مختلف آن حدود 600 سال به طول انجامید. به همین دلیل ترکیبی از سبک‌های مختلف معماری را می‌توان در آن دید. مصالح به کار رفته‌ی آن، آجر با نمای سنگ مرمر است؛ نمایی با بیش از ۳۴۰۰ مجسمه، ۱۳۵ مناره‌ی سنگی و صدها نقش‌ونگار ظریف تزئین‌شده که این شاهکار تاریخی را به یکی از پیچیده‌ترین بناهای ارزشمند اروپا تبدیل کرده‌است. در بلندترین نقطه‌ی بنا نیز مجسمه‌ی برنزی طلاکاری «مادونینا»، نام تندیس زرین مریم، ساخته‌ی جوزپه پرگو و نماد محافظ شهر میلان، قرار گرفته که از فاصله‌ی دور نیز قابل مشاهده است. فضای داخلی کلیسا با ستون‌های بلند و قوس‌دار سر به آسمان‌ کشیده، پنجره‌های شیشه‌ای رنگی و محراب‌های باشکوه، عظمت معماری قرون وسطی را به نمایش می‌گذارد. یکی از منحصربه‌فردترین بخش‌های بازدید از این مجموعه، امکان حضور بر روی پشت‌بام کلیساست؛ جایی که گردشگران می‌توانند چشم‌اندازی خیره‌کننده از شهر میلان و کوه‌های آلپ را تماشا کنند. پس از کلیسای سن پیترو، کلیسای جامع میلان دومین کلیسای بزرگ ایتالیا و سومین کلیسای بزرگ در جهان به شمار می‌رود که گنجایش آن حدود ۴۰۰۰۰ نفر می‌باشد. امروزه این میراث تاریخی، علاوه بر موقعیت مذهبی، یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری ایتالیا است و سالانه میلیون‌ها گردشگر از سراسر جهان به شوق دیدن آن به میدان دومو، مشهورترین مکان دیدنی میلان سفر می‌کنند. تمام فصول سال برای بازدید از کلیسای جامع میلان مناسب است، اما بهترین هوا را فصل بهار دارد. قابل ذکر است که دسترسی آسان به این مکان از طریق مترو، تراموا، خطوط اتوبوس و تاکسی امکان‌پذیر است.

2. گالری ویتوریو امانوئل دوم (Galleria Vittorio Emanuele II)

در نزدیکی کلیسای جامع میلان، گالری ویتوریو امانوئل دوم کهن‌ترین مرکز خرید سرپوشیده‌ی ایتالیا قرار دارد که به‌خاطر فضای خاص برای گپ زدن، سرو غذا، قهوه و رنگ‌های متنوع خود، به‌عنوان «سالن پذیرایی شهر میلان» نیز معروف شده‌است. این بازار در بین مردم میلان به «گالریا» شهرت دارد. این بنا به افتخار نخستین پادشاه ایتالیای متحد، ویتوریو امانوئل دوم، نام‌گذاری شد و امروزه یکی از نمادهای شهر میلان به شمار می‌رود. گالری ویتوریو با سبک معماری خیره‌کننده‌ی نئوکلاسیک نزدیک به باروک، سقف‌های شیشه‌ای قوسی‌شکل و گنبد مرکزی مرتفع، فضایی باشکوه و منحصربه‌فرد ایجاد کرده‌است. کف گالری با موزاییک‌های رنگی کوچک فرش شده است که یکی از این نقش‌ها، طرح گاو نر، نماد شهر تورین است؛ چرخیدن روی پاشنه‌ی پا بر روی این تصویر، معروف‌ترین سنت‌ این گالری است. براساس افسانه‌های قدیمی، مردم میلان معتقدند این کار برای آن‌ها خوش‌شانسی، موفقیت و ثروت به همراه می‌آورد و به همین دلیل، این نقطه همیشه محل تجمع گردشگران است. گالری ویتوریو امانوئل دوم محل استقرار برخی از مشهورترین برندهای لوکس جهان، بوتیک‌های مد، جواهرفروشی‌های معتبر، کافه‌های تاریخی و رستوران‌های ایتالیایی است. بسیاری از این کافه‌ها بیش از یک قرن قدمت دارند و همچنان از محبوب‌ترین جاهای دیدنی میلان برای استراحت و تماشای فضای پرجنب‌وجوش شهر هستند. هزینه‌ی بازدید از گالریا به جز بازدید از طبقه‌ی بالای آن رایگان بوده و به صورت شبانه‌روزی و تمام‌وقت به روی عموم باز است.

3. کلیسای سانتا ماریا دله گراتزی (Santa Maria delle Grazie)

کلیسای سانتا ماریا دله گراتزی از مشهورترین جاذبه‌های تاریخی، فرهنگی و هنری شهر میلان در محله‌ی ماجنتا قرار دارد. این کلیسا در اواخر قرن پانزدهم میلادی ساخته شده‌است. شهرت جهانی آن به خاطر این است که شاهکار بی‌نظیر، نقاشی «شام آخر»، اثر لئوناردو داوینچی در صومعه‌ی مجاور آن نگهداری می‌شود. این کلیسا از سال ۱۹۸۰ ثبت میراث جهانی یونسکو شده‌ و معماری آن ترکیبی از سبک گوتیک و رنسانس است که از ویژگی‌های شاخص این بنا محسوب می‌شود. نمای آجری زیبا، گنبد باشکوه و فضای آرام صومعه، آن را به یکی از ارزشمندترین آثار معماری میلان تبدیل کرده‌اند. کلیسای سانتا ماریا دله گراتزی شامل دو بخش مختلف بوده که هرکدام نشان‌دهنده‌ی یک دوره‌ی زمانی متفاوت می باشد. مهم‌ترین دلیل پربازدید بودن این مجموعه، تماشای نقاشی دیواری «شام آخر» است که لئوناردو داوینچی در سال 1498 بر دیوار سالن ناهارخوری صومعه با تکنیکی نوآورانه خلق کرد. این اثر، لحظه‌ای را به تصویر می‌کشد که حضرت عیسی  به حواریون اعلام می‌کند که یکی از آن‌ها به او خیانت خواهد کرد؛ صحنه‌ای که با دقت و ظرافتی استادانه به نمایش گذاشته شده و از شاهکارهای تاریخ هنر جهان به شمار می‌رود. به دلیل ارزش تاریخی و مشکلات حفاظتی فراوان، تعداد بازدیدکنندگان در هر نوبت محدود است و معمولاً باید بلیت بازدید را از چند هفته یا حتی چند ماه قبل رزرو کرد. همین موضوع باعث شده بازدید از سانتا ماریا دله گراتزی یکی از محبوب‌ترین تجربه‌های فرهنگی برای گردشگران علاقه‌مند به هنر و تاریخ در سفر به میلان باشد. امروزه کلیسای سانتا ماریا دله گراتزی، علاوه‌بر جایگاه مذهبی خود، به‌عنوان یکی از کلیدی‌ترین مراکز هنری جهان شناخته می‌شود و سالانه میزبان میلیون‌ها توریستی است که برای دیدن شاهکار جاودانه‌ی لئوناردو داوینچی و همچنین تماشای اثر ارزشمند دیگر یعنی «مصلوب شدن مسیح» اثر جیووانی دوناتو به میلان سفر می‌کنند.

4. قلعه‌ی اسفورزا  (Castello Sforzesco)

دژ نظامی اسفورزا یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی شهر میلان است که مراحل اولیه‌ی ساخت آن در قرن چهاردهم میلادی، توسط خاندان ویسکونتی به منظور دفاع از شهر و تثبیت قدرت خودشان انجام شد. در قرن پانزدهم میلادی به دستور فرانچسکو اسفورزا، دوک جدید میلان، بر روی بقایای همان دژ آسیب‌دیده، بازسازی قلعه به اجرا درآمد و در دوره‌های بعد به‌تدریج تکامل یافت. معماری قلعه ترکیبی از استحکامات دفاعی، دو برج مدور و دو برج مربع، دیوارهای مستحکم و حیاط‌ باز و وسیع است. برج مربع مرکزی قلعه، مشهور به برج فیلارته، ورودی اصلی این مجموعه با ارتفاع 70 متر است و امروزه به نمادی از قلعه‌ی اسفورزا تبدیل شده‌است. قلعه‌ی اسفورزا مجموعه‌ای از چندین موزه و گالری مهم میلان را در خود جای داده که آثار ارزشمندی از دوران باستان، رنسانس و هنر ایتالیا را به نمایش می‌گذارند. یکی از مشهورترین آثار این مجموعه، آخرین مجسمه‌ی ناتمام «روندانینی پیتا»، شاهکار میکل‌آنژ است که در سال‌های پایانی زندگی این هنرمند خلق شد و از ارزشمندترین آثار هنری نگهداری‌شده در قلعه به شمار می‌رود. در پشت قلعه، پارک سمپیونه قرار دارد. یکی از بزرگ‌ترین و زیباترین پارک‌های میلان که فضایی آرام برای پیاده‌روی، تفریح و لذت بردن از طبیعت فراهم می‌کند. نزدیکی این پارک به قلعه باعث شده بسیاری از گردشگران بازدید از این دو جاذبه را در یک برنامه‌ی گردشگری واحد قرار دهند. امروزه قلعه‌ی اسفورزا علاوه‌بر اینکه یکی از مهم‌ترین جاهای دیدنی میلان است، یکی از ارزشمندترین مراکز فرهنگی ایتالیا نیز محسوب می‌شود و بازدید از آن، فرصتی بی‌نظیر برای آشنایی با تاریخ، هنر و معماری رنسانس این کشور فراهم کرده‌است.

5. پیتا روندانینی (Pietà Rondanini) 

پیتا روندانینی آخرین اثر و هنرنمایی مجسمه‌ساز بزرگ تاریخ، میکل‌آنژ، در موزه‌ی قلعه اسفورزا نگهداری می‌شود؛ اثری که او حدود 2 سال تا آخرین روزهای زندگی‌اش  روی آن کار کرد و هنگام مرگش همچنان ناتمام باقی ماند. موضوع این اثر، پیکر بی‌جان حضرت عیسی را پس از مصلوب شدن در آغوش مریم مقدس نشان می‌دهد. این شاهکار ناتمام حدود ۱۹۵ سانتی‌متر ارتفاع دارد و از یک قطعه‌‌ مرمر سفید، تراشیده شده‌است؛و احساس اندوه، رنج و معنویت را با کمترین جزئیات بیان می‌کند. یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این مجسمه آن است که میکل‌آنژ در سال‌های پایانی عمرش بخش‌هایی از نسخه‌ی اولیه را تراشید و دوباره طراحی کرد. به همین دلیل، ردِپای مراحل مختلف کار هنوز روی سنگ مرمر دیده می‌شود و پژوهشگران آن را نمونه‌ای کم‌نظیر از روند خلاقیت این هنرمند می‌دانند. بسیاری از تاریخ‌نگاران هنر، این اثر میکل‌آنژ را بیشتر تجلی‌گاه ایمان، رنج، امید و آمادگی او برای رودررو شدن با مرگ می‌دانند. همین ویژگی برجسته باعث شده که این مجسمه یکی از عمیق‌ترین و تأثیرگذارترین آثار دوره‌ی رنسانس به شمار رود.

6. پارک سمپیونه (Parco Sempione)

پارک سمپیونه همچون نگینی سبز در نمایی 360 درجه‌ بین قلعه اسفورزا و طاق صلح می‌درخشد و گردشگران را در فضای آرام و سرسبز و دلنشین خود در آغوش می‌کشد. طراحی زیبای آن توسط معمار و هنرمند ایتالیایی امیلیو آلماگنا انجام شده‌است. این پارک در پشت قلعه‌ی اسفورزا قرار دارد و با وسعتی حدود 386 مترمربع، یکی از محبوب‌ترین فضاهای سبز این شهر به شمار می‌رود.  سمپیونه با چمنزارهای وسیع، درختان کهنسال، پیاده‌راه‌ها، مسیرهای دوچرخه‌سواری، برکه‌های زیبا و پل‌های کوچک، فضایی فرح‌بخش برای پناه بردن گردشگران به سکوت و آرامش فراهم می‌کند. در فصل بهار و تابستان، فضای سرسبز پارک میزبان پیک‌نیک، اجرای موسیقی خیابانی، فعالیت‌های ورزشی و رویدادهای فرهنگی مختلف است. یکی از شاخص‌ترین بناهای این پارک، «طاق صلح» است که در انتهای مسیر اصلی پارک قرار دارد. در داخل پارک، جاذبه‌های فرهنگی دیگری نیز وجود دارد. یکی از قدیمی‌ترین آکواریوم‌های ایتالیا، در نزدیکی ورودی پارک قرار دارد و علاقه‌مندان به حیات آبزیان می‌توانند از آن بازدید کنند. اگر به‌دنبال فضایی آرام در دل شهری پرجنب‌وجوش هستید، پارک سمپیونه یکی از بهترین مکان‌ها برای لذت بردن از طبیعت و معماری میلان خواهد بود. اگر به عنوان گردشگر تور دور اروپا قصد سفر به ایتالیا و بازدید از جاهای دیدنی میلان را دارید، میتوانید با استفاده از وسایل نقلیه‌ی عمومی مثل اتوبوس و تاکسی به راحتی به پارک سمپیون میلان دسترسی داشته باشید و از زیبایی‌های آن لذت ببرید.

7. تئاتر دال ورمه (Teatro Dal Verme)

تئاتر دال ورمه در سال 1872 به سفارش کنت فرانچسکو دال ورمه ساخته شد و در زمان خود با گنجایش بیش از سه هزار نفر، یکی از بزرگ‌ترین و مجهزترین سالن‌های اجرای اروپا به شمار می‌رفت. قدمت این تئاتر علت اصلی شهرت آن نیست، بلکه اجرای چند اثر مهم تاریخ موسیقی در آن موجب شده جایگاه خاصی در تاریخ اپرای ایتالیا داشته باشد. در سال‌های نخست فعالیت، تئاتر دال ورمه میزبان اجراهای اپرا، تئاتر و کنسرت‌های بزرگ بود. این اجراها نقش مهمی در وجهه‌ی بین‌المللی تئاتر دال ورمه داشتند. سالن اصلی که شامل 1420 صندلی می‌باشد، به شکل نعل اسب طراحی شده‌است‌؛ این طراحی ویژگی آکوستیک و دید بسیار مناسبی برای حضار در سالن ایجاد می‌کند. یک سالن کوچک‌تر هم برای اجراهای صمیمی‌تر در این مجموعه وجود دارد. امروزه تئاتر دال ورمه یکی از مهم‌ترین سالن‌های اجرای موسیقی، تئاتر، رقص و همایش‌های فرهنگی در شهر میلان است. این مجموعه در طول سال میزبان کنسرت‌های موسیقی کلاسیک، جاز، پاپ و جشنواره‌های هنری متعددی می‌شود. به دلیل قرار گرفتن در مرکز تاریخی میلان و نزدیکی به قلعه اسفورزا و پارک سمپیونه، بازدید از این تئاتر می‌تواند بخشی جذاب از برنامه‌ی گردشگری علاقه‌مندان به هنر و معماری باشد.

8. تئاتر لا اسکالا (Tearto alla Scalla) 

اگر کلیسای جامع میلان نماد معماری این شهر باشد، تئاتر لا اسکالا را می‌توان شاخصه‌ی فرهنگ، موسیقی و هنر ایتالیا دانست. بسیاری این سالن را «معبد اپرا» می‌نامند. جایی که بزرگ‌ترین آهنگسازان، رهبران ارکستر، نوازندگان و خوانندگان تاریخ موسیقی جهان بر صحنه‌ی آن هنرنمایی کرده‌اند. تئاتر لا اسکالا در سال ۱۷۷۸ میلادی افتتاح شد. نام «لا اسکالا» نیز از کلیسای سانتا ماریا آلا اسکالا گرفته شده‌است که پیش از ساخت این تئاتر در همین محل قرار داشت. نمای بیرونی لا اسکالا با وجود سادگی و سبک نئوکلاسیک، در مقایسه با شکوه فضای داخلی آن بسیار متواضع به نظر می‌رسد. اما به محض ورود، تالاری مجلل چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند. طراحی سالن به شکل نعل اسب انجام شده‌است؛ الگویی که همانند تئاتر دال ورمه به ایجاد دید مناسب و کیفیت استثنایی آکوستیک سالن کمک کرده و لا اسکالا را به یکی از بهترین سالن‌های اجرای موسیقی کلاسیک در جهان تبدیل کرده‌است. در طول بیش از ۲۴۰ سال فعالیت، نام‌ آهنگسازان بزرگی با این سالن گره خورده‌است. امروزه تئاتر لا اسکالا همچنان یکی از پرآوازه‌ترین سالن‌های اپرای جهان است و سالانه میزبان ده‌ها اجرای اپرا، کنسرت و باله در بالاترین سطح هنری است. در کنار این سالن، موزه‌ی لا اسکالا نیز تاریخچه‌ی ارزشمند این مجموعه را روایت می‌کند. بازدید از لا اسکالا، حتی برای کسانی که علاقه‌ی تخصصی به اپرا ندارند، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی و ارزشمند است. گردشگران با برنامه‌ی سفر به میلان برای بازدید از این تئاتر، می‌توانند از امکانات مختلف حمل و نقل عمومی نظیر اتوبوس، مترو، تاکسی و تاکسی اینترنتی استفاده کنند.

9. طاق صلح میلان  (Arco della Pace)

در میان بناهای تاریخی میلان، طاق صلح با تناسب چشم‌نواز و جزئیات هنرمندانه‌ی خود به عنوان یکی از جلوه‌های معماری قرن نوزدهم جایگاهی ویژه و منحصربه‌فرد دارد. این شاهکار نئوکلاسیک در انتهای پارک سمپیونه و ابتدای خیابان کورسو قرار گرفته‌است. ساخت این بنای باشکوه در اوایل قرن نوزدهم به دستور ناپلئون بناپارت و با طراحی معمار ایتالیایی، لوئیجی کانیولا، آغاز شد تا ورودی با‌ابهتی برای اتصال بین میلان و فرانسه باشد. با سقوط ناپلئون، پروژه متوقف شد و بعدها حکومت اتریش آن را تکمیل کرد و به مناسبت صلح پس از کنگره وین به «طاق صلح» نام‌گذاری شد. این طاق حدود ۲۵ متر ارتفاع دارد و با ستون‌های بلند، نقش‌برجسته‌های ظریف و ارابه‌ی برنزی زیبایی که بر فراز آن قرار گرفته، در تمام فصول سال جلوه‌ای چشم‌نواز به میدان می‌بخشد. مجسمه‌ها و تزئینات آن نماد صلح، پیروزی و اتحاد ملت‌های اروپایی هستند و از ارزش هنری بالایی برخوردارند.  امروزه طاق صلح علاوه‌بر اهمیت تاریخی، یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های گردشگری میلان به شمار می‌رود. کافه‌ها و رستوران‌های اطراف، فضای سرسبز پارک سمپیونه و چشم‌انداز زیبای این میدان، آن را به مکانی ایده‌آل برای پیاده‌روی، عکاسی و استراحت تبدیل کرده‌است. اگر هنگام غروب از این منطقه بازدید کنید، نورپردازی بنا و حال‌وهوای پرجنب‌وجوش اطراف آن، تجربه‌ای به‌یادماندنی از سفر به جاهای دیدنی میلان برایتان رقم خواهد زد.

10. کاخ سلطنتی میلان (Palazzo Reale di Milano)

درست در همسایگی میدان باشکوه دومو و کلیسای جامع میلان، کاخ پالازو قرار دارد که با بیش از هزار سال قدمت مرکز قدرت سیاسی و محل زندگی پادشاهان بوده‌است. قدمت این کاخ به قرون وسطی بازمی‌گردد. نمای امروزی کاخ عمدتاً حاصل بازسازی‌های قرن هجدهم و طراحی معمار برجسته‌ی ایتالیایی «جوزپه پیرمارینی» است. یکی از مشهورترین بخش‌های داخلی آن، سالن کاریاتیدها است، سالنی مجلل که زمانی محل برگزاری جشن‌ها و ضیافت‌های رسمی و باشکوه سلطنتی بود. اکنون این کاخ محل برگزاری گالری‌ها و نمایشگاه‌های مختلف است. در طول سال، نمایشگاه‌های بین‌المللی متعددی با آثار هنرمندان بزرگی مانند پابلو پیکاسو و ونسان ون گوگ در این مجموعه برگزار می‌شود و علاقه‌مندان به هنر از سراسر جهان برای بازدید از آن به میلان سفر می‌کنند. موقعیت مکانی کاخ نیز یکی از مهم‌ترین مزیت‌های آن است. این مجموعه در کنار کلیسای جامع میلان و گالری ویتوریو امانوئل دوم قرار گرفته و تنها چند دقیقه پیاده تا تئاتر لا اسکالا فاصله دارد. به همین دلیل، می‌توانید در یک روز از مهم‌ترین جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی میلان بازدید کنید. از این کاخ تنها به عنوان یادگاری از دوران فرمان‌روایان ایتالیا دیدن نکنید، بلکه آن را پلی بدانید میان گذشته و حال؛ جایی که تاریخ هزار ساله‌ی شهر، معماری باشکوه، نمایشگاه‌های هنری و رویدادهای فرهنگی در کنار یکدیگر تجربه‌ای فراموش‌نشدنی برای شما رقم می‌زنند.

11. محله مد میلان (Quadrilatero della Moda) 

اگر پاریس را شهر عشق بدانند، میلان بدون تردید پایتخت مد جهان است. در دل این شهر، منطقه‌ای قرار دارد که نام آن برای علاقه‌مندان به مد، طراحی و برندهای لوکس پرآوازه کاملاً آشناست؛ محله‌ی مد میلان یا کوادریلاترو دلا مودا. این محله که با نام «چهارضلعی طلایی» نیز شناخته می‌شود، مشهورترین مرکز مد، فشن و خرید لوکس در ایتالیا و یکی از مهم‌ترین مناطق مد جهان است. محله‌ی مد میلان از چهار خیابان اصلی تشکیل شده‌است این خیابان‌ها در کنار یکدیگر منطقه‌ای را شکل داده‌اند که ویترین تازه‌ترین مجموعه‌های برندهای مطرح جهان را در خود جای داده و هر سال میلیون‌ها گردشگر، طراح لباس و علاقه‌مند به مد و فشن را به میلان جذب می‌کند. آوازه‌ی این منطقه تنها به فروشگاه‌های شیک و مدرن آن محدود نمی‌شود. ساختمان‌های تاریخی، کاخ‌های اشرافی، خیابان‌های سنگ‌فرش‌شده، کافه‌ها و بوتیک‌هایی با طراحی هنرمندانه، فضایی منحصربه‌فرد خلق کرده‌اند که حتی قدم زدن در آن نیز تجربه‌ای الهام‌بخش است. بسیاری از ساختمان‌های این محله متعلق به قرن‌های هجدهم و نوزدهم هستند و معماری کلاسیک آن‌ها در کنار ویترین‌های مدرن، جلوه‌ای متفاوت به این منطقه بخشیده است. اهمیت این منطقه زمانی دوچندان می‌شود که «هفته‌ی مد میلان» برگزار می‌شود. در این رویداد بین‌المللی که دو بار در سال برگزار می‌شود، جدیدترین مجموعه‌های برندهای معتبر جهان رونمایی شده و خیابان‌های محله‌ی مد به محل رفت‌وآمد طراحان، مدل‌ها، خبرنگاران، عکاسان و چهره‌های سرشناس صنعت مد تبدیل می‌شوند. در این روزها، حال‌وهوای محله به یک نمایشگاه زنده از خلاقیت، هنر و نوآوری تبدیل می‌شود. بسیاری از گردشگران تنها برای عکاسی، قدم زدن و لمس فضای استثنایی این محله ساعت‌ها در آن گردش می‌کنند.
محله‌ی مد میلان نمادی از پیوند هنر، معماری، طراحی و سبک زندگی ایتالیایی است. اگر در سفر به میلان می‌خواهید نبض صنعت مد دنیا را از نزدیک حس کنید، بازدید از محله‌ی مد میلان تجربه‌ای خاص و بی‌بدیل خواهد بود.

12. ایستگاه مرکزی میلان (Milano Centrale)  

ایستگاه مرکزی میلان تنها یک ایستگاه راه‌آهن نیست، بلکه نخستین تصویری است که بسیاری از گردشگران از شهر میلان در ذهن خود ثبت می‌کنند. این میراث تاریخی که در سال ۱۹۳۱ افتتاح شد، با نمای عظیم سنگی، طاق‌های فولادی غول‌پیکر و تزئینات چشم‌نواز، ترکیبی از سبک‌های آرت‌دکو، نئوکلاسیک و لیبرتی را به نمایش می‌گذارد. تنها با ورود به سالن اصلی، عظمت سقف‌های بلند و جزئیات هنرمندانه‌ی ساختمان، به مسافران این حس را القا می‌کند که در یک کاخ باشکوه قدم می‌گذارند، نه یک ایستگاه قطار. این ایستگاه روزانه میزبان بیش از ۳۲۰ هزار مسافر است و با ۲۴ سکو، یکی از مهم‌ترین مراکز حمل‌ونقل ریلی اروپا به شمار می‌رود. از اینجا می‌توان با قطارهای پرسرعت به شهرهایی مانند رم، ونیز، فلورانس و ناپل و همچنین به مقاصد بین‌المللی مانند پاریس و زوریخ سفر کرد. همچنین فروشگاه‌های لوکس، رستوران‌ها، کافه‌های دنج  این مجموعه را به مقصدی جذاب برای گردشگران تبدیل کرده‌اند. ایستگاه مرکزی میلان بخشی از تاریخ معاصر ایتالیا را نیز در دل خود جای داده‌است. در نزدیکی سکوی ۲۱، یادبود هولوکاست قرار دارد؛ مکانی که یادآور تبعید هزاران یهودی و مخالفان سیاسی در دوران جنگ جهانی دوم است و امروزه به مکانی برای گرامی‌داشت و احترام به قربانیان تبدیل شده‌است. اگر به میلان سفر می‌کنید، حتی اگر قصد سفر با قطار را ندارید، بازدید از این ایستگاه باشکوه را از دست ندهید؛ جایی که تاریخ، هنر، معماری و هیجان سفر در کنار هم تجربه‌ای به یاد ماندنی بر جای می‌گذارند. 

13. کلیسای باسیلیکای سنت آمبروجو (Basilica di Sant'Ambrogio)

اگر بیشتر گردشگران میلان را با کلیسای جامع دومو می‌شناسند، کسانی که به دنبال کشف روح واقعی این شهر هستند، راه خود را به باسیلیکای سنت آمبروجو پیدا می‌کنند. این کلیسا که در اواخر قرن چهارم میلادی به دستور سنت آمبروجو، اسقف و قدیس حامی میلان، ساخته شد که بیش از ۱۶ قرن تاریخ را در دل خود جای داده‌است. با قدم گذاشتن در حیاط آجری و آرام این باسیلیکا، گویی از ازدحام و همهمه‌ی شهر فاصله می‌گیرید و وارد دنیایی می‌شوید که معماری رمانسک، ستون‌های سنگی، برج‌های دوقلو و طاق‌های باعظمت آن، راوی قرن‌ها هنر و ایمان هستند. در فضای داخلی، محراب طلایی خیره‌کننده، موزاییک‌های کهن و سرداب مقدس، توجه هر بازدیدکننده‌ای را به خودش فرامی‌خواند. آرامگاه سنت آمبروجو نیز در همین کلیسا قرار دارد و از مهم‌ترین مکان‌های زیارتی شهر به شمار می‌رود. این باسیلیکا بخش مهمی از هویت میلان است. در طول قرن‌ها، پادشاهان، امپراتوران و شخصیت‌های برجسته بسیاری از این مکان دیدن کرده‌اند و برخی مراسم تاج‌گذاری خود را در آن برگزار کرده‌است. مبانی نگهداری درست و مرمت دقیق و مسئولانه‌ی این بنا باعث شده امروز وقار و عظمت گذشته‌اش همچنان حفظ شود. اگر قصد سفر به میلان را دارید، بازدید از باسیلیکای سنت آمبروجو را در برنامه‌ی خود قرار دهید. سکوت دلنشین و فضای معنوی آن تجربه‌ای به‌یاد‌ماندنی از میلان را به شما هدیه می‌دهد؛ تجربه‌ای که فراتر از جاذبه‌های مشهور شهر، شما را با ریشه‌های تاریخی و فرهنگی یکی از کهن‌ترین شهرهای ایتالیا آشنا می‌کند.  

14. کلیسای سن مائوریتزیو (San Maurizio al Monastero Maggiore)

کلیسای سن مائوریتزیو نگینی درخشان بر تارَک تاریخ میلان و میراثی ارزشمند از هنر و تمدن اروپاست. بسیاری آن را به دلیل تزئینات چشم‌نوازش «کلیسای سیستین میلان» می‌نامند؛ زیرا تقریباً تمام دیوارها و سقف آن با نقاشی‌های دیواری (فرسکو) باشکوه دوره‌ی رنسانس پوشیده شده‌است. این کلیسا در کنار موزه‌ی باستان‌شناسی میلان قرار دارد. کلیسا به دو بخش تقسیم می‌شود: بخش جلویی برای عموم مردم و بخش عقبی که مخصوص راهبه‌های صومعه بود و با دیواری از فضای عمومی جدا می‌شد. این نوع معماری در کلیساهای صومعه‌ای آن دوره رایج بود. یکی دیگر از جاذبه‌های مهم آن، ارگ چوبی قرن شانزدهمی است که هنوز در داخل کلیسا دیده می‌شود و درهای آن نیز با طراحی‌های زیبا منقش شده‌اند. بیشتر نقاشی‌های کلیسا توسط برناردینو لوئینی، از برجسته‌ترین شاگردان و پیروان سبک لئوناردو داوینچی و اعضای خانواده‌ی او خلق شده‌است. به همین دلیل در بسیاری از آثار این کلیسا می‌توان تأثیر سبک نقاشی لئوناردو به‌ویژه در چهره‌پردازی و استفاده از نور و سایه را مشاهده کرد. این کلیسا به‌لحاظ شلوغی و ازدحام. نسبت به کلیسای جامع میلان (دومو) بسیار خلوت‌تر است، ورود به کلیسا معمولاً رایگان بوده و برای علاقه‌مندان به هنر رنسانس، یکی از بهترین مکان‌های میلان به شمار می‌رود. 

15. باسیلیکای سانتو استفانو ماجوره (Basilica di Santo Stefano Maggiore)

این کلیسا از کهن‌ترین یادگارهای معنوی میلان و گواهی زنده بر قرن‌ها تاریخ و ایمان است که در میدان Piazza Santo Stefano  قرار دارد، از مهم‌ترین کلیساهای مسیحی میلان به شمار می‌رود . قدمت آن به قرن پنجم میلادی باز می‌گردد و در ابتدا به سن زکریا (Saint Zechariah)  تقدیم شده بود. از قرن دهم میلادی، نام آن به سن استفانو، نخستین شهید مسیحیت، تغییر یافت. باسیلیکای سانتو استفانو ماجوره ترکیبی از معماری رومانسک و باروک است. نمای بیرونی آن ساده و آجری است، اما فضای داخلی با ستون‌های بلند، طاق‌های زیبا، نمازخانه‌های جانبی و آثار هنری ارزشمند آراسته شده‌است. برج ناقوس کلیسا نیز پس از فروریختن در قرن هفدهم دوباره ساخته شد.  این کلیسا به دلیل وقوع دو رویداد مهم تاریخی شهرت دارد: غسل تعمید کاراواجو،  نقاش مشهور ایتالیایی ، در سال ۱۵۷۱ و ترور دوک میلان در سال ۱۴۷۶. دوک میلان، هنگام ورود به کلیسا برای شرکت در مراسم روز سن استفانو، توسط سه تن از مخالفانش ترور شد. این حادثه یکی از مشهورترین رویدادهای سیاسی تاریخ رنسانس میلان به شمار می‌رود. در داخل کلیسا می‌توان نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و آرامگاه‌های تاریخی متعددی را مشاهده کرد. این کلیسا از نظر مذهبی نیز دارای اهمیت ویژه‌ای است، بیش از ۱۶۰۰ سال قدمت دارد و یکی از قدیمی‌ترین عبادتگاه‌های فعال میلان محسوب می ‌شود. اگرچه نمای بیرونی آن نسبتاً ساده است، اما فضای داخلی آن بسیار باشکوه و سرشار از آثار هنری دوره رنسانس و باروک است.

16. جنگل عمودی (Bosco Verticale) 

جنگل عمودی میلان شاهکاری که جنگل را به آسمان برده‌است. یکی از شگفت‌انگیزترین نمادهای معماری مدرن جهان و بنایی که ثابت می‌کند آسمان‌خراش‌ها هم می‌توانند نفس بکشند. این مجموعه که در منطقه‌ی مدرن «پورتا نووا» قرار دارد، توسط معمار سرشناس ایتالیایی استفانو بوئری طراحی شد و در سال ۲۰۱۴ افتتاح گردید. از همان ابتدا، جنگل عمودی به نمادی از معماری پایدار و دوستدار محیط‌زیست تبدیل شد و جوایز بین‌المللی متعددی را از آن خود کرد. این مجموعه از دو برج مسکونی با ارتفاع ۱۱۰ و ۷۶ متر تشکیل شده که نمای آن‌ها با حدود ۸۰۰ درخت، بیش از ۴۵۰۰ درختچه و بیش از ۲۰ هزار گیاه پوشیده شده‌است. این پوشش گیاهی علاوه بر زیبایی خیره‌کننده، نقش مهمی در جذب دی‌اکسید کربن، تولید اکسیژن، کاهش آلودگی هوا، تعدیل دمای ساختمان و ایجاد زیستگاهی برای پرندگان و حشرات ایفا می‌کند. به همین دلیل، جنگل عمودی یکی از موفق‌ترین نمونه‌های معماری سبز در جهان شناخته می‌شود. اگرچه ورود به داخل برج‌ها برای عموم امکان‌پذیر نیست، اما گردشگران می‌توانند از پارک کتابخانه درختان و میدان گائه آئولنتی چشم‌اندازی فوق‌العاده از این شاهکار معماری را تماشا و ثبت کنند. در ساعات غروب، انعکاس نور خورشید بر میان شاخه‌ها و بالکن‌های سرسبز، منظره‌ای خلق می‌کند که کمتر جایی در دنیا می‌توان مشابه آن را دید. جنگل عمودی امروز نه‌تنها یکی از معروف‌ترین جاذبه‌های گردشگری میلان، بلکه الگویی الهام‌بخش برای ساخت شهرهای سبز آینده در سراسر جهان است.

17. بنیاد پرادا (Fondazione Prada)

این مجموعه‌ی فرهنگی‌هنری در سال ۱۹۹۳ به اهتمام میوچا پرادا و پاتریتزیو برتلی بنیان‌گذاری شد و از سال ۲۰۱۵ در ساختمانی مدرن و خیره‌کننده در جنوب شهر میلان فعالیت می‌کند. این مجموعه بر روی بقایای یک کارخانه‌ی قدیمی شراب‌سازی متعلق به اوایل قرن بیستم ساخته شده که با طراحی خلاقانه‌ی معمار مشهور هلندی رم کولهاس و دفتر معماری OMA به فضایی درخور توجه برای فرهنگ و هنر معاصر اختصاص داده شده‌است. در بنیاد پرادا، هر گوشه تجربه‌ای تازه برای بازدیدکنندگان رقم می‌زند. بخش‌های مختلف این بنیاد شامل سه سازه‌ی جدید به نام‌های «پودیوم»، «سینما» و «توره» می‌شود؛ همچنین یک ساختمان ۴ طبقه به نام «خانه جن‌زده» که با فویل طلای ۲۴ عیار پوشیده شده‌است و برج مرتفع با زاویه‌ی دید وسیع و تماشایی از شهر، سالن‌های نمایشگاهی، سینمای اختصاصی و فضاهای هنری متنوع، این مجموعه را به یکی از جالب‌ترین مراکز هنر معاصر اروپا تبدیل کرده‌اند. نمایشگاه‌های دائمی و موقت، آثار هنرمندان برجسته‌ی جهان، برنامه‌های سینمایی و فرهنگی غنی و نشست‌های علمی، باعث شده‌اند بنیاد پرادا مرکزی پویا برای تبادل اندیشه و خلاقیت باشد. 
یکی از محبوب‌ترین بخش‌های این مجموعه، کافه لوچه است؛ کافه‌ای که توسط کارگردان مشهور آمریکایی وس اندرسون طراحی شده و با الهام از کافه‌های دهه‌ی ۱۹۵۰ میلان، فضایی نوستالژیک و رنگارنگ دارد. بسیاری از گردشگران تنها برای دیدن این کافه و عکاسی از فضای آن به بنیاد پرادا می‌آیند . اگر به هنر، معماری یا طراحی علاقه‌مند هستید، بازدید از بنیاد پرادا تجربه‌ای فراتر از یک موزه‌ی معمولی خواهد بود. این مجموعه نشان می‌دهد که چگونه می‌توان یک کارخانه‌ی صنعتی قدیمی را به یکی از خلاقانه‌ترین مراکز فرهنگی جهان تبدیل کرد؛ جایی که گذشته و آینده، هنر و فناوری و معماری و طبیعت در کنار یکدیگر، تصویری متفاوت از میلان مدرن را به نمایش می‌گذارند.

18. گالری تصاویر آمبروزیانا (Pinacoteca Ambrosiana) 

اگر قرار باشد تنها یک موزه در میلان را برای لمس روح هنر رنسانس انتخاب کنید، گالری تصاویر آمبروزیانا بدون تردید گزینه‌ی بسیار مطلوبی است. این موزه‌ی قدیمی و تاریخی که در چندقدمی کلیسای جامع میلان قرار دارد، مجموعه‌ای کم‌نظیر از آثار لئوناردو داوینچی، رافائل، کاراواجو، بوتیچلی و بروگل را در خود جای داده‌است. این گالری به ابتکار کاردینال فدریکو بورومئو بنیان گذاشته شد تا هنر را در کنار دانش و کتابخانه عرضه کند؛ ایده‌ای که برای زمان خود بسیار پیشرو بود. قدم زدن در سالن‌های آمبروزیانا، این حس را منتقل می‌کند که شما در حال ورق زدن کتابی مصور از تاریخ هنر اروپا هستید. نور ملایم و سکوت دلنشین موزه، فضایی ایجاد می‌کند که هر اثر هنری بتواند برای بازدیدکنندگان راوی داستان خود باشد. یکی از مشهورترین آثار موزه، «سبد میوه» اثر کاراواجو است. تابلویی که بسیاری آن را آغازگر سبک طبیعت بی‌جان در نقاشی اروپا می‌دانند. تصویری که می‌توان با مشاهده‌ای عمیق، گذر زمان و اصل ناپایداری زندگی را از آن دریافت کرد. شاهکار دیگر، پرتره‌ی یک موسیقیدان اثر لئوناردو داوینچی است، یکی از معدود نقاشی‌های او که امروزه در میلان نگهداری می‌شود. ظرافت چهره‌پردازی و بازی نور و سایه، نبوغ داوینچی را به‌خوبی آشکار می‌کند. اما شاید ارزشمندترین گنجینه‌ی آمبروزیانا، طراحی اولیه رافائل برای نقاشی مشهور «مدرسه آتن» باشد؛ اثری عظیم که تنها نمونه‌ی باقی‌مانده از طراحی اصلی این شاهکار واتیکان محسوب می‌شود و برای علاقه‌مندان تاریخ هنر اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. در این گالری اثر ارزشمند دیگری نگهداری می‌شود که شامل یک مجموعه‌ی 12 جلدی از تألیفات لئوناردو داوینچی است به نام «قوانین آتلانتیک». بازدید از کتابخانه‌ی آمبروزیا نیز به اندازه‌ی بازدید از گالری، تجربه‌ی ویژه‌ای خواهد بود؛ گفته می‌شود کتاب‌های این کتابخانه شهرت بیشتری از آثار گالری آمبروزیا دارند. حداقل زمان بازدید از این موزه یک ساعت ونیم است. اگر به هنر و تاریخ علاقه‌مند هستید و قصد مطالعه‌ی آثار و یا استفاده از راهنمای صوتی را دارید، زمان ایده‌آل بین دو تا سه ساعت لازم است.

19. میدان مرکانتی (Piazza Mercanti)

در میان تمام جاهای دیدنی میلان، تنها چند قدم آن‌طرف‌تر از میدان دومو، میدان دیدنی و تاریخی مرکانتی قرار دارد. این میدان، کانون پویایی میلان در قرون وسطی بود و هنوز هم با ساختمان‌های سنگی، طاق‌های تاریخی و فضای آرامش‌بخش خود، حس سفر در زمان را به بازدیدکنندگان منتقل می‌کند. میدان مرکانتی در قرن سیزدهم میلادی ساخته شد و برای چندین قرن، مرکز سیاسی، قضایی و تجاری میلان بود. در آن دوران، بازرگانان، قاضیان، اشراف و مردم عادی در این میدان گرد هم می‌آمدند و مهم‌ترین تصمیم‌های شهری در همین مکان می‌گرفتند. این میدان تا قرن هجدهم مهم‌ترین مرکز زندگی شهری میلان به شمار می‌رفت. مهم‌ترین بناهای میدان مرکانتی شامل: کاخ پالاتزو دلا راجونه، بنای مرمرین لوجیا دلی اوزی ، کاخ جیوره‌کنسولتی و سنگ ورشکستگان است. اگر قصد دارید همه جاهای دیدنی میلان را ببینید، میدان مرکانتی یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌ها خواهد بود؛ زیرا برخلاف شلوغی میدان دومو، اینجا فضایی آرام، تاریخی و اصیل دارد. عکاسان عاشق نورپردازی شبانه میدان هستند و علاقه‌مندان تاریخ نیز می‌توانند ساعت‌ها به تماشای جزئیات معماری قرون وسطایی آن بپردازند. از آنجا که میدان تنها دو دقیقه پیاده تا دومو فاصله دارد، پیشنهاد می‌شود بازدید از آن را در برنامه سفر خود قرار دهید، به‌ویژه هنگام غروب که نور طلایی خورشید روی سنگ‌های قدیمی میدان می‌تابد و فضایی رؤیایی خلق می‌کند.

20. کلیسای سنت استورجیو (Basilica di Sant’Eustorgi)

باسیلیکای سنت استورجیو، کلیسایی با قدمتی نزدیک به ۱۷۰۰ سال، یکی از جذاب‌ترین مکان‌هایی است که تاریخ، هنر و افسانه را در کنار هم روایت می‌کند. این کلیسا که در نزدیکی منطقه‌ی ناویلی قرار گرفته، یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای میلان است و شهرت خود را بیش از هر چیز مدیون نگهداری یادگارهای سه مغ (سه پادشاه مجوس) است، همان شخصیت‌هایی که طبق روایت مسیحی برای دیدار حضرت عیسی به بیت‌لحم رفتند. تاریخ ساخت این کلیسا به قرن چهارم میلادی بازمی‌گردد. بر اساس سنت مسیحی، اسقف میلان، سنت اوستورجیو، بقایای سه مغ را از قسطنطنیه به میلان آورد و این کلیسا برای نگهداری آن‌ها ساخته شد. فضای داخلی کلیسا شامل سه شبستان بزرگ و مجموعه‌ای از نمازخانه‌های تاریخی می‌باشد. مهم‌ترین بخش مجموعه، کاپلای پورتیناری است. شاهکاری از معماری رنسانس که در قرن پانزدهم ساخته شد و با نقاشی‌های دیواری تزئین شده‌است. بسیاری این نمازخانه را از مهم‌ترین آثار هنری رنسانس در میلان می‌دانند. یکی از جالب‌ترین ویژگی‌های باسیلیکا، ستاره‌ی هشت‌پر نصب‌شده بر فراز برج ناقوس است. برخلاف صلیب که معمولاً روی برج کلیساها دیده می‌شود، این ستاره نمادی از سه مغ و راهنمایی آنان به سوی محل تولد حضرت مسیح است و به نماد این کلیسا تبدیل شده‌است. اینجا هم تاریخ مسیحیت را روایت می‌کند، هم معماری رمانسک و رنسانس را به نمایش می‌گذارد و هم در نزدیکی محله زیبای ناویلی قرار دارد؛ بنابراین می‌توانید بازدید از کلیسا را با قدم زدن در کانال‌های تاریخی میلان ترکیب کنید. ورود به کلیسا رایگان است و برای بازدید از موزه و کاپلای پورتیناری بلیت جداگانه تهیه می‌شود. 

21. کلیسای سن سیمپلیچیانو (Basilica di San Simpliciano)

کلیسای سن سیمپلیچیانو یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین کلیساهای شهر میلان است که در محله‌ی تاریخی بررا  قرار دارد. ساخت این کلیسا در اواخر قرن چهارم میلادی به دستور سن آمبروزیو، اسقف مشهور میلان، آغاز شد و پس از درگذشت او توسط جانشینش سن سیمپلیچیانو تکمیل شد. این کلیسا که در ابتدا با نام «باسیلیکای دوشیزگان» شناخته می‌شد، پس از دفن سن سیمپلیچیانو در سال ۴۰۱ میلادی، به نام او نام‌گذاری شد. ساختمان کنونی کلیسا نمونه‌ای ارزشمند از معماری رومانسک لومباردی است که طی قرون مختلف بازسازی و تکمیل شده‌است. نمای آجری ساده، برج ناقوس چهارگوش و فضای داخلی سه‌راهرویی با ستون‌های آجری، از مهم‌ترین ویژگی‌های معماری این بنا هستند. با وجود تغییرات متعدد در طول تاریخ، کلیسا همچنان بخش زیادی از هویت معماری قرون وسطایی خود را حفظ کرده‌است. یکی از شاخص‌ترین آثار هنری کلیسا، نقاشی دیواری «تاج‌گذاری حضرت مریم» است که در انتهای محراب قرار دارد و از شاهکارهای هنر رنسانس لومباردی به شمار می‌رود. همچنین در کلیسا، بقایای سه شهید مسیحی منطقه آناونیا نگهداری می‌شود که از مهم‌ترین آثار مذهبی این مکان محسوب می‌شوند.  بر اساس یک روایت تاریخی، گفته می‌شود روح سه شهید مدفون در کلیسا به شکل سه کبوتر بر فراز ارابه‌ی سپاه اتحاد لومباردی ظاهر شدند و موجب تقویت روحیه سربازان در نبرد با امپراتور فردریک بارباروسا شدند. این روایت، جایگاه ویژه‌ای به این کلیسا در تاریخ میلان بخشیده است. 

22. کلیسای سن برنادینو اله اوسا (San Bernardino alle Ossa)

کلیسای سن برنادینو مشهور به کلیسای وحشت، مکانی ترسناک که تزئینات آن از جمجمه و استخوان هزاران انسان تشکیل شده‌است. دیواره‌های کلیسا پوشیده شده از اسکلت انسان‌ها‌ که توجه هر بیننده‌ای را عمیقاً به خودشان جلب می‌کنند. داستان این استخوان‌ها به قرون وسطی بازمی‌گردد. در آن زمان، گورستان مجاور بیمارستان و کلیسای قدیمی دیگر جایی برای دفن مردگان نداشت. به همین دلیل، استخوان‌های افرادی که سال‌ها از دفنشان گذشته بود، به استخوان‌دان (اوسوآری) منتقل می‌شد تا برای دفن‌های جدید فضا باز شود. با گذشت زمان، شمار این استخوان‌ها آن‌قدر زیاد شد که راهبان تصمیم گرفتند به جای پنهان کردن آن‌ها، دیوارها و سقف تالار را با آن‌ها بیارایند. اما این کار فقط یک انتخاب تزئینی نبود، پشت آن اندیشه‌ای عمیق نهفته بود. در سنت مسیحی، استخوان‌ها یادآور این حقیقت بودند که جسم انسان فانی است، اما روح او جاودانه. وقتی از در این کلیسا وارد می‌شوید، انگار زمان آرام‌تر حرکت می‌کند و صداهای جهان بیرون، یکی‌یکی خاموش می‌شوند. اینجا جایی نیست که فقط دیده شود؛ باید آن را احساس کرد. هرچه بیشتر در سکوت آن بمانید، ترس جای خود را به تأمل می‌دهد. 

23. محله ناویلی (Navigli)

وقتی صحبت از جاهای دیدنی میلان می‌شود، محله‌ی ناویلی چهره‌ی هنری و سرزنده‌ی این شهر را معرفی می‌کند. محله‌ای با کانال‌های تاریخی، کافه‌های دنج، گالری‌های هنری، رستوران‌های ایتالیایی و فضای پرجنب‌وجوش خود، یکی از محبوب‌ترین نقاط میلان برای گردشگران و مردم محلی است. شاید برایتان جالب باشد که میلان زمانی شبکه‌ای گسترده از کانال‌های آبی داشت، درحقیقت روی آب بنا شده بود و به «شهر آب» شهرت داشت. ساخت این کانال‌ها از قرن دوازدهم آغاز شد تا آب موردنیاز کشاورزی و مسیر حمل کالا را فراهم کند. بین قرن‌های پانزدهم و شانزدهم، بیش از ۹۰ کیلومتر کانال قابل کشتیرانی در میلان وجود داشت و حتی سنگ‌های مرمر مورد استفاده برای ساخت کلیسای دومو از همین مسیرهای آبی به شهر منتقل می‌شدند. با گسترش راه‌آهن و تراموا، بسیاری از کانال‌ها در قرن بیستم پوشانده شدند، اما ناویلی همچنان به‌عنوان یادگار آن دوران باقی مانده‌است.  شب‌های ناویلی یکی از زنده‌ترین محله‌های میلان است. اطراف کانال‌های آب پر از کافه‌ها، رستوران‌ها، گالری‌های هنری، فروشگاه‌های صنایع‌دستی و بوتیک‌های مستقل است و هنگام غروب، انعکاس نور روی آب، منظره‌ای بسیار تماشایی خلق می‌کند. یکی از جذاب‌ترین بخش‌های ناویلی، کوچه‌ی رخت‌شویان است. این کوچه‌ی کوچک هنوز حوضچه‌های سنگی و سازه‌های چوبی قدیمی را حفظ کرده‌است؛ جایی که تا دهه‌های گذشته زنان میلان لباس‌های خانواده‌های ثروتمند را در آب کانال می‌شستند. امروز این کوچه یکی از زیباترین نقاط برای عکاسی و تجربه‌ی فضای تاریخی محله است.

24. محله بررا (Brera) 

 بررا، روح هنری میلان، فراتر از دنیای مد و خرید، محله‌ای است که با خیابان‌های سنگ‌فرش‌شده، گالری‌های هنری، بوتیک‌های شیک و کافه‌های دنج، تصویری اصیل و فراموش‌نشدنی از زندگی ایتالیایی را پیش روی شما قرار می‌دهد. نام «بررا» از واژه‌ای با ریشه‌ی لومباردی به معنای «زمین باز و بدون درخت» گرفته شده‌است. این منطقه در حدود قرن دهم میلادی خارج از دیوارهای شهر میلان قرار داشت و به دلایل نظامی فضای بازی محسوب می‌شد. از قرن هجدهم، با تأسیس آکادمی هنرهای زیبای بررا، این محله به مرکز هنری و فرهنگی میلان تبدیل شد و هنرمندان، نویسندگان و روشنفکران بسیاری در آن ساکن شدند. مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری این محله کاخ بررا، نگارخانه‌ی بررا، آکادمی هنرهای زیبا، یکی از معتبرترین مراکز آموزش هنر در ایتالیا و باغ گیاه‌شناسی، باغی تاریخی و آرام در قلب شهر است. بررا با کوچه‌های باریک و سنگ‌فرش، ساختمان‌های رنگارنگ، بالکن‌های پوشیده از گل و میدان‌های کوچک، حال‌وهوایی متفاوت از سایر بخش‌های مدرن میلان دارد. بسیاری از گردشگران این محله را به دلیل فضای رمانتیک و هنری‌اش، با محله‌‌ی مون‌مارتر پاریس مقایسه می‌کنند.  بررا مرکز رویدادهای هنری و فرهنگی میلان است. در زمان برگزاری چنین رویدادهایی خیابان‌های این محله به نمایشگاه‌های روباز، گالری‌های طراحی و برنامه‌های فرهنگی تبدیل می‌شوند. همچنین بازارهای هنری و صنایع‌دستی که به‌صورت دوره‌ای برگزار می‌شوند، از جاذبه‌های محبوب این منطقه هستند. 

25. موزه دومو میلان (Museo del Duomo) 

موزه‌ی دومو میلان موزه‌ای است که روایتگر تاریخ و هنر است و روند ساخت کلیسای جامع میلان را از آغاز، یعنی از قرن چهاردهم تا قرن بیستم، به‌صورت گام‌به‌گام به نمایش می‌گذارد. این موزه در ساختمان کاخ سلطنتی میلان و در کنار میدان دومو قرار دارد. آثار موجود در این موزه در اصل اشیای ارزشمند کلیسای جامع بوده‌اند که برای حفاظت از آن‌ها به موزه منتقل شده‌اند. از جمله مجسمه‌های مرمری اصلی که زمانی بر روی نمای کلیسا و مناره‌های آن قرار داشتند، پنجره‌های شیشه‌رنگی با قدمتی چند صدساله که صحنه‌هایی از کتاب مقدس را به تصویر می‌کشند و اسناد، ابزارها و نمونه‌هایی از هنر سنگ‌تراشی که در ساخت کلیسای دومو به کار رفته‌اند. یکی از جذاب‌ترین بخش‌های موزه، گنجینه‌ی دومو است. در این قسمت اشیای مذهبی گران‌بها نگهداری می‌شود که ارزش تاریخی بسیار بالایی دارند. موزه آثار مربوط به بیش از 6 قرن ساخت و مرمت کلیسای دومو را در خود جای داده‌است. بسیاری از مجسمه‌های اصلی به دلیل فرسایش ناشی از باد و باران از نمای کلیسا جدا شده و نسخه‌های جدید جایگزین آن‌ها شده‌اند؛ نمونه‌های اصلی اکنون در این موزه نگهداری می‌شوند. یکی از دیدنی‌ترین آثار موزه، ماکت بزرگ چوبی کلیسای دومو است که معماران برای طراحی و اجرای بنا از آن استفاده می‌کردند. بلیت موزه معمولاً همراه با بلیت بازدید از کلیسای جامع و پشت‌بام دومو ارائه می‌شود و به همین دلیل بخش مهمی از مجموعه‌ی گردشگری دومو به شمار می‌رود.

26. موزه پولدی پتزولی (Museo Poldi Pezzoli) 

اگر می‌خواهید سفری به دنیای هنر و اشرافیت قرن نوزدهم داشته باشید، موزه پولدی پتزولی یکی از بهترین مقصدهای میلان است. این موزه در اصل خانه‌ی شخصی اشراف‌زاده و مجموعه‌دار هنری، جیان جاکومو پولدی پتزولی بود که پس از مرگش، مجموعه‌ی ارزشمند خود را برای استفاده‌ی عموم به یادگار گذاشت. این موزه در نزدیکی میدان دومو و تئاتر لا اسکالا قرار دارد و از بهترین نمونه‌های «خانه‌موزه» در اروپا به شمار می‌رود. موزه‌ی پولدی پتزولی بیش از ۶ هزار اثر هنری را در خود جای داده است؛ نقاشی‌های برجسته از هنرمندان رنسانس، مجسمه‌ها و آثار تزئینی، مجموعه‌ای از زره‌ها و سلاح‌های تاریخی، ساعت‌های عتیقه، جواهرات، ظروف چینی، شیشه‌های مورانو، مبلمان، فرش و پارچه‌های نفیس از جمله آثار هنری هستند که در این موزه به  نمایش عموم گذاشته شده‌است. اهمیت فرهنگی این موزه در این است که یکی از مهم‌ترین مراکز نگهداری هنر رنسانس ایتالیا محسوب می‌شود و به دلیل کیفیت بالای مجموعه‌ها و فضای منحصربه‌فردش، سالانه هزاران گردشگر و پژوهشگر را جذب می‌کند. این موزه در جریان جنگ جهانی دوم آسیب دید، اما پس از مرمت دوباره به روی عموم گشوده شد و امروزه یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های فرهنگی و جاهای دیدنی میلان به شمار می‌رود. 

27. موزه ملی علم و فناوری لئوناردو داوینچی (Museo Nazionale Scienza e Tecnologia Leonardo da Vinci) 

موزه‌ی ملی علم و فناوری لئوناردو در سال ۱۹۵۳ در شهر میلان افتتاح شد و در صومعه‌ای تاریخی متعلق به قرن شانزدهم قرار دارد. فضای موزه حدود ۵۰ هزار مترمربع وسعت دارد و مجموعه‌ای گسترده از تاریخ علم، صنعت، حمل‌ونقل، انرژی، ارتباطات و فناوری را به نمایش می‌گذارد.  یکی از مشهورترین بخش‌های موزه، گالری لئوناردو داوینچی است که بزرگ‌ترین نمایشگاه دائمی جهان درباره‌ی این نابغه‌ی رنسانس محسوب می‌شود. در این بخش بیش از ۱۷۰ مدل از ماشین‌ها و اختراعات لئوناردو بر اساس طراحی‌های اصلی او ساخته شده‌اند؛ از جمله ماشین‌های پرنده، جرثقیل‌ها، سازه‌های نظامی و ابزارهای مهندسی که نشان‌دهنده‌ی نبوغ او در زمینه‌های مختلف هستند. علاوه‌بر آثار مربوط به لئوناردو، موزه مجموعه‌های متنوعی از لوکوموتیوهای تاریخی، هواپیماها، کشتی‌ها، زیردریایی واقعی، تجهیزات فضایی، رایانه‌های اولیه، آزمایشگاه‌های تعاملی و نمایشگاه‌های علمی را در خود جای داده‌است. این بخش‌ها به بازدیدکنندگان امکان می‌دهند تا روند پیشرفت فناوری از گذشته تا امروز را به‌صورت ملموس تجربه کنند. این موزه یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های فرهنگی جاهای دیدنی میلان برای خانواده‌ها، دانشجویان و علاقه‌مندان به نوآوری است. اگر به دنیای اختراعات لئوناردو داوینچی و تاریخ پیشرفت فناوری علاقه دارید، بازدید از این موزه یکی از بهترین تجربه‌های سفر به میلان خواهد بود.

28. موزه باگاتی والسکی (Museo Bagatti Valsecchi)

در قلب محله‌ی تاریخی بررا و در همسایگی خیابان‌های مشهور مد میلان، خانه یا عمارتی باشکوه قرار دارد که بیش از آنکه یک موزه باشد، سفری به زندگی اشراف ایتالیا در دوران رنسانس است. موزه‌ی باگاتی والسکی یکی از ارزشمندترین خانه‌موزه‌های اروپا به شمار می‌آید. این موزه بازدیدکننده را به دنیایی می‌برد که گویی زمان در آن متوقف شده‌است.  داستان این موزه از اواخر قرن نوزدهم آغاز می‌شود؛ زمانی که دو برادر اشراف‌زاده تصمیم گرفتند که طراحی خانه‌ی خانوادگی خود را تبدیل به عمارتی کنند که الهام‌گرفته از کاخ‌های اشرافی در سده‌های پانزدهم و شانزدهم بود. آنان سال‌ها به گردآوری آثار هنری، مبلمان، زره‌ها، سرامیک‌ها و اشیای تزئینی پرداختند تا خانه‌ای خلق کنند که نه یک نمایشگاه، بلکه نمونه‌ای واقعی از زندگی در عصر رنسانس باشد. این خانه پس از مرمت، به روی عموم گشوده شد و امروزه یکی از کامل‌ترین خانه‌موزه‌های اروپا محسوب می‌شود. بازدید از باگاتی والسکی با موزه‌های معمول تفاوت دارد. در اینجا آثار هنری پشت ویترین‌های سرد قرار نگرفته‌اند؛ بلکه در اتاق‌هایی دیده می‌شوند که هنوز حس زندگی در آن‌ها جریان دارد. سالن پذیرایی، کتابخانه، اتاق خواب، اتاق موسیقی، آشپزخانه و حتی راهروها با همان چیدمان تاریخی حفظ شده‌اند و هر فضا قصه‌ای از سلیقه، فرهنگ و سبک زندگی اشراف میلان را بیان می‌کند. برای علاقه‌مندان به گردشگری هنری  در بین جاهای دیدنی میلان، باگاتی والسکی تنها محلی برای تماشای آثار هنری نیست؛ بلکه تجربه‌ای از زندگی در دل تاریخ است. 

29. دریاچه کومو (Lake Como)

اینجا همان جایی است که طبیعت، تاریخ و زیبایی به هم می‌رسند. در شمال ایتالیا، در دامنه‌ی باشکوه رشته‌کوه آلپ، دریاچه‌ای قرار دارد که قرن‌ها مکان الهام هنرمندان و نویسندگان بوده‌است. دریاچه‌ی کومو با آب‌های فیروزه‌ای، روستاها، ویلاهای تاریخی و چشم‌اندازهای کوهستانی، یکی از زیباترین جاهای دیدنی میلان به شمار می‌آید. این دریاچه که تنها حدود یک ساعت با میلان فاصله دارد، نمادی از آرامش، ظرافت و سبک زندگی ایتالیایی است و سالانه میلیون‌ها گردشگر را از سراسر جهان به خود جذب می‌کند. دریاچه‌ی کومو منشأ یخچالی دارد و هزاران سال پیش بر اثر حرکت یخچال‌های طبیعی شکل گرفته‌است. این دریاچه با مساحت حدود ۱۴۶ کیلومتر مربع، سومین دریاچه‌ی بزرگ ایتالیا و یکی از عمیق‌ترین دریاچه‌های اروپا با عمقی بیش از ۴۰۰ متر است. شکل منحصربه‌فرد آن که شبیه حرف Y  وارونه است، نتیجه‌ی فرسایش یخچال‌ها در دوران باستان است. از دوران روم باستان، کومو محل استراحت اشراف، فرمانروایان و اندیشمندان بوده و این جایگاه تا امروز نیز حفظ شده‌است. کوه‌های سرسبز آلپ همچون دیواری طبیعی در اطراف دریاچه قرار گرفته‌اند و انعکاس آن‌ها در آب‌های آرام، منظره‌ای رؤیایی خلق می‌کند. ویژگی بارز این دریاچه، وجود ویلاهای تاریخی و باشکوه اطراف آن است. این عمارت‌ها که در میان باغ‌های سرسبز و در کنار آب ساخته شده‌اند، از شاهکارهای معماری ایتالیا محسوب می‌شوند. بهترین راه برای کشف زیبایی‌های کومو، سفر با قایق است. بسیاری از چهره‌های مشهور جهان خانه‌هایی در اطراف این دریاچه دارند و فیلم‌های سینمایی متعددی نیز در این منطقه فیلم‌برداری شده‌اند که بر شهرت جهانی آن افزوده‌اند.

30. تاکستان لئوناردو (La Vigna di Leonardo)

تاکستان لئوناردو میراثی زنده از نبوغ لئوناردو داوینچی در دل جاهای دیدنی میلان به شمار می‌رود. در میان خیابان‌های تاریخی این شهر، درست روبه‌روی کلیسای سانتا ماریا دله گراتسیه، این باغ کوچک اما ارزشمند پنهان شده‌است؛ مکانی که یکی از شخصی‌ترین یادگارهای به‌جامانده از زندگی لئوناردو است و برخلاف آثار هنری او، جنبه‌ای متفاوت از شخصیتش را به نمایش می‌گذارد؛ علاقه‌ی او به طبیعت، کشاورزی و هنر باغ‌سازی. درست زمانی که لئوناردو داوینچی مشغول خلق نقاشی مشهور شام آخر بود، دوک میلان که به «ایل مورو» شهرت داشت، برای قدردانی از خدمات هنری او، تاکستانی به وسعت حدود یک هکتار را به وی هدیه داد. لئوناردو آن‌قدر به این تاکستان علاقه داشت که حتی پس از ترک میلان نیز پیگیر سرنوشت آن بود و در وصیت‌نامه خود بخشی از آن را برای شاگرد محبوبش سالای و بخش دیگر را برای خدمتکار خود به ارث گذاشت.  بازدید از تاکستان لئوناردو سفری به دنیای خصوصی نابغه‌ی ایتالیا است. این مکان نشان می‌دهد که لئوناردو داوینچی نه‌تنها نقاش و مخترعی بزرگ بود، بلکه شیفته‌ی گیاه‌شناسی، کشاورزی و مطالعه‌ی طبیعت نیز بوده‌است. احیای این تاکستان یکی از موفق‌ترین پروژه‌های حفاظت از میراث فرهنگی ایتالیا به شمار می‌آید.

31. دانشگاه میلان (Università degli Studi di Milano) 

دانشگاه میلان به دلیل معماری تاریخی و فضای چشم‌نواز خود یکی از جاذبه‌های کمتر شناخته‌شده‌ی شهر میلان محسوب می‌شود. یکی از زیباترین بخش‌های دانشگاه، حیاط‌های رنسانسی آن هستند. این حیاط‌ها با طاق‌های آجری، ستون‌های سنگی، راهروهای سرپوشیده و باغچه‌های منظم، فضایی آرام و دلنشین ایجاد کرده‌اند و از محبوب‌ترین مکان‌ها برای عکاسی در میلان به شمار می‌روند. معروف‌ترین آن‌ها حیاط فیلارته است که نمونه‌ای برجسته از معماری رنسانس ایتالیا محسوب می‌شود. نمای اصلی دانشگاه با تزئینات آجری قرمز، پنجره‌های قوسی و جزئیات معماری گوتیک–رنسانس، از ارزشمندترین آثار تاریخی شهر است. در فضای داخلی نیز علاوه بر کلاس‌ها و کتابخانه‌ها، آثار هنری، مجسمه‌ها و نمایشگاه‌های موقت فرهنگی برگزار می‌شود که محیط دانشگاه را به فضایی فراتر از یک مرکز آموزشی تبدیل کرده‌است. به دلیل موقعیت مرکزی دانشگاه، بازدیدکنندگان می‌توانند پس از گردش در محوطه‌ی آن، تنها با چند دقیقه پیاده‌روی به جاذبه‌هایی مانند کلیسای جامع دومو، گالری ویتوریو امانوئل دوم و کاخ سلطنتی میلان دسترسی داشته باشند. به همین دلیل، بسیاری از گردشگران بازدید از دانشگاه میلان را در برنامه گشت‌وگذار خود در مرکز شهر قرار می‌دهند.

32. فروشگاه و رستوران پک میلان (Peck Milano)

پک (Peck) فروشگاه و رستورانی لوکس و مشهور که فعالیت خود را از سال ۱۸۸۳ آغاز کرده و امروزه به عنوان نماد فرهنگ غذا و خوراکی‌های ایتالیایی شناخته می‌شود. این مجموعه در نزدیکی کلیسای جامع دومو قرار دارد و محبوب گردشگران و علاقه‌مندان به غذاهای باکیفیت است. فروشگاه پک بیش از یک قرن است که بهترین محصولات غذایی ایتالیا و جهان را عرضه می‌کند. در این مجموعه می‌توانید انواع پنیرهای دست‌ساز، ژامبون و فرآورده‌های گوشتی، پاستای تازه، روغن زیتون، شکلات، شیرینی، ادویه، قارچ ترافل، خاویار و هزاران محصول دیگر را پیدا کنید. در طبقه‌ی اول این مجموعه، رستوران «پیکولو پک»  قرار دارد که فضایی شیک و آرام برای صرف صبحانه، ناهار، عصرانه و شام فراهم کرده‌است. منوی این رستوران ترکیبی از غذاهای سنتی میلان و آشپزی مدرن ایتالیا است و با استفاده از مواد اولیه‌ی تازه و باکیفیت تهیه می‌شود. قهوه‌های تخصصی، شیرینی‌های دست‌ساز، ساندویچ‌های گورمه، ریزوتو، پاستا و دسرهای معروف این مجموعه از محبوب‌ترین انتخاب‌های مشتریان هستند. پک تجربه‌ای کامل از فرهنگ آشپزی ایتالیا را در اختیار بازدیدکنندگان قرار می‌دهد. بسیاری از گردشگران حتی بدون خرید، برای تماشای ویترین‌های زیبا، محصولات لوکس و فضای منحصربه‌فرد این مجموعه از آن بازدید می‌کنند. اگر به غذا، محصولات محلی و سوغاتی‌ علاقه دارید، پک میلان یکی از بهترین مکان‌ها برای آشنایی با طعم اصیل ایتالیا و خرید سوغات باکیفیت خواهد بود.

33. دروازه پورتا نووآ (Porta Nuova) 

دروازه پورتا نووآ میلان بین سال‌های ۱۸۱۱ تا ۱۸۱۳ و در دوران حکومت ناپلئون بناپارت ساخته شد. این دروازه به طراحی معمار ایتالیایی جوزپه زانویا بر روی مسیر یکی از جاده‌های باستانی روم ساخته شد و بخشی از طرح توسعه و نوسازی شهر در اوایل قرن نوزدهم به شمار می‌رفت. پورتا نووآ به شکل یک «طاق پیروزی» با الهام از معماری نئوکلاسیک طراحی شده‌است. این بنا از سنگ ماسه‌ای زردرنگ ساخته شده و در دو طرف آن ساختمان‌های کوچک گمرک قرار دارند که در گذشته محل کنترل ورود کالاها و دریافت عوارض ورودی شهر بودند. نمای بنا با نقش‌برجسته‌ها و مجسمه‌هایی از جمله تندیس «پیروزی و شهرت» تزئین شده‌است. اگرچه این دروازه در گذشته یکی از ورودی‌های اصلی شهر محسوب می‌شد، اما امروز به‌عنوان یک اثر تاریخی ارزشمند شناخته می‌شود و یادگاری از دوره ناپلئونی و گسترش شهر میلان است. معماری باشکوه آن در کنار فضای شهری اطراف، این بنا را به یکی از سوژه‌های محبوب عکاسی برای گردشگران تبدیل کرده‌است.  در نزدیکی این دروازه، منطقه‌ی مدرن پورتا نووآ قرار دارد که یکی از مهم‌ترین پروژه‌های بازسازی شهری اروپا محسوب می‌شود. این منطقه تلفیقی جذاب از تاریخ و معماری معاصر میلان را به نمایش می‌گذارد. به همین دلیل، بسیاری از گردشگران در یک بازدید، هم از دروازه‌ی تاریخی پورتا نووآ و هم از محله‌ی مدرن اطراف آن دیدن می‌کنند. 

34. گورستان تاریخی مونومنتال (Cimitero Monumentale di Milano)

گورستان مونومنتال یکی از مشهورترین جاذبه‌های فرهنگی و هنری شهر میلان است که در سال ۱۸۶۶ افتتاح شد و توسط معمار ایتالیایی «کارلو ماکیاکینی » طراحی شده‌است. این مجموعه با وسعتی حدود ۲۵ هکتار، تنها یک آرامستان نیست، بلکه به دلیل وجود صدها اثر ارزشمند معماری و مجسمه‌سازی، به‌عنوان موزه‌ای روباز شناخته می‌شود و هر سال گردشگران بسیاری از آن بازدید می‌کنند.  بنای ورودی گورستان که با نام «فامدیو» شناخته می‌شود، باشکوه‌ترین بخش این مجموعه است. این ساختمان با ترکیبی از سبک‌های نئوگوتیک، رومی و بیزانسی ساخته شده و آرامگاه بسیاری از شخصیت‌های برجسته‌ی ایتالیا، از جمله نویسنده‌ی بزرگ آلساندرو مانزونی، در آن قرار دارد. فامدیو نمادی از احترام شهر میلان به مفاخر علمی، فرهنگی و هنری خود به شمار می‌رود. در سراسر گورستان، مقبره‌های خانوادگی، آرامگاه‌های باشکوه و مجسمه‌هایی از سنگ مرمر و برنز دیده می‌شوند که توسط برجسته‌ترین هنرمندان ایتالیایی قرن نوزدهم و بیستم طراحی شده‌اند. در این مجموعه می‌توان سبک‌های گوناگون معماری و هنر را در کنار یکدیگر مشاهده کرد؛ به همین دلیل، مونومنتال یکی از مهم‌ترین نمونه‌های هنر تدفینی در اروپا به شمار می‌رود. گورستان مونومنتال محل دفن بسیاری از شخصیت‌های مشهور ایتالیا، از جمله هنرمندان، نویسندگان، موسیقی‌دانان، سیاستمداران و خانواده‌های بزرگ صنعتگر میلان است. فضای آرام، درختان سرسبز، مسیرهای سنگ‌فرش‌شده و آثار هنری منحصربه‌فرد، بازدید از این مکان را به تجربه‌ای متفاوت برای علاقه‌مندان به تاریخ، معماری و هنر تبدیل می‌کند. امروزه این مجموعه یکی از دیدنی‌ترین جاذبه‌های فرهنگی میلان است و بازدید از آن برای عموم رایگان است.

35. محله چینی‌های میلان (Chinatown Milano)

محله چینی‌های میلان قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین محله چینی‌نشین ایتالیا است و یکی از جذاب‌ترین محله‌های چندفرهنگی این شهر به شمار می‌رود. خیابان اصلی این محله، خیابان ویا پائولو سارپی است؛ خیابانی پیاده‌راه که با فروشگاه‌ها، رستوران‌ها، کافه‌ها و بازارهای آسیایی، فضایی متفاوت و پرهیاهو را در شمال‌غرب مرکز تاریخی میلان ایجاد کرده‌است. تاریخچه‌ی این محله به دهه‌ی ۱۹۲۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که نخستین مهاجران چینی، عمدتاً از شهر ونژو در استان ژجیانگ، در این منطقه ساکن شدند و در کارگاه‌های تولید پارچه، چرم و صنایع دستی مشغول به کار شدند. با گذشت زمان، این جامعه رشد کرد و امروزه محله سارپی به یکی از مهم‌ترین مراکز تجاری و فرهنگی جامعه چینی در اروپا تبدیل شده‌است. محله‌ی چینی‌های میلان به‌دلیل تنوع غذایی خود شهرت فراوانی دارد. در خیابان پائولو سارپی می‌توان انواع رستوران‌های اصیل چینی، دیم‌سام، نودل، اردک پکنی، چای‌خانه‌ها، کافه‌های مدرن، فروشگاه‌های مواد غذایی آسیایی، مراکز خرید، فروشگاه‌های چای را پیدا کرد. این محله مقصدی محبوب برای علاقه‌مندان به غذاهای آسیایی، خرید و تجربه‌ی فرهنگ شرق در میان جاهای دیدنی میلان است. یکی از زیباترین زمان‌های بازدید از این محله، جشن سال نو چینی است. در این ایام خیابان‌ها با فانوس‌های قرمز، رژه‌ی اژدها و شیر، موسیقی سنتی و برنامه‌های فرهنگی تزئین می‌شوند و هزاران نفر از ساکنان و گردشگران برای تماشای این جشن به محله‌ی سارپی می‌آیند. 
امروزه محله چینی‌های میلان نمونه‌ای موفق از همزیستی فرهنگ ایتالیایی و چینی است؛ جایی که معماری سنتی میلان در کنار فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و فضاهای مدرن آسیایی قرار گرفته و تجربه‌ای متفاوت از گردش در این شهر را برای بازدیدکنندگان رقم می‌زند. نزدیکی این محله به گورستان مونومنتال، پارک سمپیونه و قلعه اسفورزا نیز باعث شده‌است که بسیاری از گردشگران بازدید از آن را در برنامه‌ی سفر خود به میلان قرار دهند.

جمع‌بندی

برای بسیاری از مردم جهان که آرزوی سفر به جاهای دیدنی دنیا را دارند، سفر به ایتالیا در نوک قله‌ی این رؤیا قرار دارد و اما میلان در این تصویر می درخشد. گردشگران چه برای بازدید از جاهای دیدنی میلان مانند کلیسای دومو، گالری ویتوریو امانوئل دوم و آثار لئوناردو داوینچی به این شهر سفر کنند، چه با هدف خرید از برندهای مشهور دنیا یا لذت بردن از غذاهای اصیل ایتالیایی، میلان همیشه چیزی برای شگفت‌زده کردن آنها دارد. علاوه بر جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی، محله‌های متنوع، کافه‌های دنج و شیک، رستوران‌های بین‌المللی، سیستم حمل‌ونقل کارآمد و دسترسی آسان به دیگر شهرهای ایتالیا، این شهر را به یکی از بهترین گزینه‌ها برای سفر تبدیل کرده‌اند؛ شهری که در هر فصل، با زیبایی‌ها و تجربه‌های خاص خود، خاطره‌ای مثال‌زدنی برای شما می‌سازد.

سوالات متداول

بهترین موقع برای سفر به میلان چه زمانی است؟

در بهار، هوای میلان ملایم و آفتابی است و برای گشت‌و‌گذار در شهر، بهترین زمان است.

سوغات میلان چیست؟

لباس و زیورآلات مد روز، محصولات چرمی و مواد خوراکی مثل شکلات، قهوه و روغن زیتون.

مهم‌ترین جای دیدنی میلان کجاست؟

کلیسای جامع میلان (Duomo di Milan) نماد این شهر و مهم‌ترین جاذبه‌ی گردشگری شهر است.

چطور می‌توان بلیط ورودی جاهای دیدنی میلان را تهیه کرد؟

می‌توانید از طریق وب‌سایت رسمی هر جاذبه دیدنی، برای تهیه بلیط اقدام کنید.

پرواز تهران میلان چند ساعت است؟

در حال حاضر پرواز مستقیم بین تهران و میلان وجود ندارد، اکنون همه مسیرها حداقل یک توقف دارند. کوتاه‌ترین مسیر بین 7 تا 9 ساعت و بیشتر پروازها بین 9 تا 12 ساعت است.