دره عروسک ها

دره عروسک‌ها یا دهکده ناگورو یکی از عجیب‌ترین و احساسی‌ترین مقاصد ژاپن است. آنچه دهکده ناگورو را از دیگر روستاهای دیدنی ژاپن متفاوت و دیدنی می‌کند، فقط حضور عروسک‌ها نیست؛ بلکه شیوه‌ای است که این عروسک‌ها زندگی ازدست‌رفته روستا را روایت و تجدید خاطره می‌کنند. روستایی که روزگاری صدها ساکن و روح زندگی و جوانی در آن جریان داشت، در امروز با جمعیت کمی از سالمندان و صدها عروسک پارچه‌ای شناخته می‌شود. عروسک‌هایی که آیانو تسوکیمی با دستان خود ساخته، نماینده هویت کسانی هستند که ناگورو را ترک کرده‌ و یا دیگر در میان اهالی روستا حضور ندارند. در گوشه‌وکنار ناگورو، عروسک‌هایی را می‌بینید که گویی در حال انجام کارهای روزمره‌ زندگی خود هستند؛ پیرمردی که کنار مزرعه نشسته، زنی که مقابل خانه‌ منتظر است، کودکانی که پشت نیمکت‌های مدرسه برای یادگیری نشسته و مسافرانی که در ایستگاه اتوبوس چشم به جاده دوخته‌ و در انتظار اتوبوس هستند. این صحنه‌ها در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسند، اما خیلی زود بازدیدکننده را با واقعیتی عمیق‌تر از آنچه می‌بیند روبه‌رو می‌کنند؛ جای خالی آدم‌هایی که زمانی بخش جدایی‌ ناپذیر از این روستا بودند. آیانو تسوکیمی برای ساخت هر عروسک، تنها به ظاهر آن توجه نکرده است. بسیاری از این عروسک‌ها از خاطرات مردم ناگورو الهام گرفته‌ شده است؛ از همسایه‌ای که دیگر در روستا زندگی نمی‌کند تا عزیزی که سال‌ها پیش از دنیا رفته است. به همین دلیل، عروسک‌های پارچه‌ای این روستا را نمی‌توان صرفاً چند مترسک یا وسیله تزئینی دانست. آن‌ها حافظه تصویری روح بخش ناگورو هستند؛ حافظه‌ای که در برابر فراموش شدن مقاومت می‌کند.

در دل کوهستان‌های آرام، مه‌آلود و کوهستانی جزیره شیکوکو، روستایی کوچک قرار دارد که در نگاه اول، تصویری معمولی از زندگی روستایی در کشور ژاپن نشان می‌دهد؛ خانه‌های قدیمی، جاده‌های باریک، زمین‌های سبز کشاورزی و ایستگاه اتوبوسی که انگار سال‌ها است منتظر مسافر مانده است. اما با کمی دقت، متوجه اتفاق عجیبی در دل این روستا می‌شوید که فراتر از زندگی عادی روستایی است. پیرمردی کنار مزرعه ایستاده، چند کودک در کلاس درس نشسته‌اند، زنانی در کنار جاده با لباس‌های زمستانی دیده می‌شوند و مردی پشت پنجره مغازه به بیرون نگاه می‌کند؛ با این تفاوت که هیچ‌کدام انسان‌ها واقعی نیستند. این مکان خاص و زیبا، دره عروسک‌ها یا دهکده ناگورو نام دارد؛ روستایی درجزیره شیکوکو که عروسک‌های پارچه‌ای هم‌اندازه و شبیه انسان، جای ساکنان مهاجرت‌کرده یا درگذشته آن را فرا گرفته است. ناگورو فقط یک روستای عجیب برای ثبت عکس‌های متفاوت و گذرا نیست، بلکه داستانی عمیق از تنهایی، مهاجرت، کاهش جمعیت روستاها، خاطرات فراموش‌شده و تلاش یک زن برای زنده نگه داشتن هویت زادگاه خود را روایت می‌کند. بازدید از این روستا، تجربه‌ای کاملاً متفاوت از سفر به شهرهای پرنور و شلوغ ژاپن است. در ناگورو خبری از جمعیت، شور و شوق زندگی روستایی، برج‌های بلند یا مراکز خرید مدرن نیست. آنچه دیده می‌شود، سکوتی است که با حضور صدها عروسک، به شکلی عجیب، تأثیرگذار و دلگیر شکسته شده است.

دهکده ناگورو کجاست؟

دهکده ناگورو در استان توکوشیما، در بخش جنوب غربی جزیره شیکوکو قرار گرفته است. شیکوکو کوچک‌ترین جزیره اصلی کشور ژاپن به شمار می‌رود و طبیعت کوهستانی، جاده‌های پر پیچ و خم، رودخانه‌های زلال و خروشان، روستاهای کم‌جمعیت آن، حال‌وهوایی متفاوت از توکیو، کیوتو یا اوساکا  را به نمایش می‌گذارد. ناگورو در نزدیکی دره‌ای سرسبز و کوهستانی قرار دارد و برای رسیدن به آن باید از مسیرهایی عبور کرد که هرچه پیش‌تر می‌روید، نشانه‌های زندگی شهری کمتر و آرام بودن ساکنان آن بیشتر می‌شوند. همین دورافتادگی، یکی از دلایلی بوده که در طول سال‌ها باعث کاهش جمعیت این روستا شده است. در گذشته، ناگورو روستایی زنده، پررفت‌وآمد و پر از شور زندگی بود. خانواده‌های زیادی در آن زندگی می‌کردند، کودکان به مدرسه می‌رفتند، کشاورزان در زمین‌های اطراف کار می‌کردند و مغازه‌های کوچک روستا مشتریان خود را داشتند. اما مانند بسیاری از روستاهای ژاپن، اینجا هم به‌تدریج با مهاجرت جوانان روبه‌رو شد. جوان‌ترها برای ادامه تحصیل، پیدا کردن شغل و ساختن زندگی بهتر راهی شهرهای بزرگ شدند. با رفتن آن‌ها، جمعیت روستا کم شد و بیشتر افرادی که باقی ماندند، سالمندان و بازنشستگان بودند. خانه‌های بسیاری خالی شدند، مدرسه تعطیل شد و روستایی که زمانی صدای کودکان و رفت‌وآمد مردم و شور و شوق زندگی در آن جریان داشت و شنیده می‌شد، آرام‌آرام به مکانی خاموش و بی‌روح تبدیل شد.

آیانو تسوکیمی

روایت شهرت جهانی دره عروسک‌ها، با نام زنی به نام آیانو تسوکیمی مشهور و شناخته شده است. او سال‌های زیادی را دور از زادگاه خود و در شهر اوزاکا زندگی کرده بود. زمانی که در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی به ناگورو بازگشت، با روستایی بسیار متفاوت از خاطرات گذشته‌ روبه‌رو شد. بسیاری از همسایه‌ها، دوستان و آشنایان قدیمی دیگر در روستا حضور نداشتند. برخی از دنیا رفته و برخی دیگر ناگورو را برای ساختن زندگی بهتر ترک کرده بودند. خانه‌های خالی، زمین‌های بدون کشاورز و کوچه‌های ساکت، حس غم و بی‌روحی عمیقی در او ایجاد کرد. تسوکیمی تصمیم گرفت به جای آنکه فقط شاهد فراموش شدن روستا باشد، کاری متفاوت انجام دهد. او شروع به ساختن عروسک‌هایی کرد که از نظر اندازه، شبیه انسان واقعی بودند. این عروسک‌ها قرار نبود اسباب‌بازی باشند؛ هرکدام نماد فردی در گذشته این روستای خاموش بودند که زمانی بخشی از زندگی ناگورو به شمار می‌رفت. او اولین عروسک خود را در مزرعه ساخت. زمانی که مشغول آماده کردن مترسکی برای دور کردن پرندگان از سبزیجات بود، متوجه شد چهره مترسک تا حد زیادی او را به یاد پدرش می‌اندازد. همین شباهت ساده، فکری نو در ذهن او ایجاد کرد؛ شاید می‌شد با ساخت چنین شخصیت‌هایی، جای خالی مردم روستا را به شکلی نمادین پر کرد. از همان زمان، آیانو تسوکیمی کار خود را جدی‌تر ادامه داد. او برای ساخت بدن عروسک‌ها از پایه‌های چوبی استفاده می‌کرد و برای حجم دادن به آن‌ها، روزنامه، کاه و پارچه به کار می‌برد. در پایان نیز لباس‌های قدیمی، کفش، کلاه، روسری و وسایل شخصی به  تن عروسک‌ها می‌پوشاند تا هرکدام شخصیت و هویت خاصی از مردم گذشته ناگورو داشته باشند. آیانو تسوکیمی زنی است که سکوت روستا را با عروسک‌ها شکسته است و تصویری متفاوت مقابل چشم‌ها قرار داده است.

شخصیت عروسک‌های دهکده ناگورو

اگر در کوچه‌های ناگورو قدم بزنید، ممکن است احساس کنید صحنه‌ای از یک فیلم رازآلود و تخیلی را زندگی می‌کنید. عروسک‌ها در همه‌ مکان‌های روستا حضور دارند؛ اما حضور هر یک از عروسک‌ها اتفاقی و تصادفی نیست. آیانو تسوکیمی آن‌ها را با دقت در مکان‌هایی قرار داده که یادآور زندگی روزمره ساکنان قدیمی روستا است. برخی عروسک‌ها کنار جاده نشسته‌اند و به زمین‌های کشاورزی نگاه می‌کنند. گروهی در ایستگاه اتوبوس منتظر هستند، انگار هر لحظه اتوبوسی از راه می‌رسد تا آن‌ها را به شهر ببرد. چند عروسک بیرون مغازه‌ها ایستاده‌ و بعضی نیز در خانه‌های قدیمی و متروک، پشت پنجره یا روی ایوان دیده می‌شوند. در میان آن‌ها، شخصیت‌هایی با لباس‌های رنگی، لباس کار، لباس زمستانی و پوشش سنتی روستایی دیده می‌شود. هر عروسک حالتی متفاوت  از هر شخص را روایت می‌کند؛ یکی سری پایین انداخته، دیگری به دوردست خیره شده و فردی دیگر انگار مشغول گفت‌وگو با همسایه‌ است. این چیدمان با دقت و فکر شده دهکده ناگورو را فقط به مجموعه‌ای از عروسک‌ها تبدیل نکرده است. در واقع، این روستا را به یک داستان زنده تبدیل کرده است؛ روایتی که بدون گفتن حتی کلمه‌ای، از آدم‌هایی سخن می‌گوید که زمانی در این مسیرها رفت‌وآمد داشتند و زندگی می‌کردند. تعداد عروسک‌ها در ناگورو از تعداد ساکنان واقعی روستا بیشتر است. همین موضوع یکی از تأثیرگذارترین و جالب‌ترین بخش‌های بازدید از این منطقه به شمار می‌رود. در جایی که حضور انسان‌ها کم شده‌ و عروسک‌ها نقش جمعیت نمای انسانی روستا را بر دوش گرفته‌اند.

مدرسه متروک عروسکی ناگورو

یکی از غم‌انگیزترین و در عین حال دیدنی‌ترین و جالب‌ترین بخش‌های دره عروسک‌ها، مدرسه قدیمی روستای ناگورو است. این مدرسه زمانی محل درس خواندن و حضور پر رنگ کودکان روستا بود، اما با کاهش شدید جمعیت و کم شدن تعداد دانش‌آموزان، دیگر امکان ادامه فعالیت نداشت. مدرسه ناگورو در سال ۲۰۱۲، پس از فارغ‌التحصیلی آخرین دانش‌آموزان خود تعطیل شد. این اتفاق برای یک روستای کوچک، فقط بسته شدن یک ساختمان آموزشی نبود؛ بلکه نشانه‌ای واضح از خاموش شدن آینده آن روستا به شمار می‌رفت. امروز در کلاس‌های مدرسه، به جای دانش‌آموزان واقعی، عروسک‌هایی پشت نیمکت‌ها نشسته‌ و با کتاب‌هایی باز روی میزها قرار دارد، بعضی عروسک‌ها لباس دانش‌آموزی به تن دارند و برخی دیگر انگار با دقت به تخته سیاه نگاه می‌کنند. در جایگاه آموزگار کلاس نیز عروسکی در نقش معلم ایستاده و شخصیت دیگری با لباس رسمی، یادآور مدیر مدرسه است که زنده بودن روح این کلاس را مقابل چشم‌ها روایت می‌کند. این صحنه شاید دراولین نگاه برای برخی بازدیدکنندگان عجیب یا حتی ترسناک باشد، اما با کمی تأمل، مفهوم عمیق‌تری پیدا می‌کند. مدرسه ناگورو یادآور نسلی است که دیگر در روستا باقی نمانده؛ کودکانی که برای ساخت آینده‌ای بهتر، ناگورو را ترک و جای آن‌ها را فقط خاطره‌ها و عروسک‌های پارچه‌ای پر کرده است.

علت خالی بودن روستاهای ژاپن

داستان خاموش بودن ناگورو، داستانی منحصر به یک روستا در این کشور نیست. در بسیاری از مناطق روستایی ژاپن، مسئله کاهش جمعیت سال‌ها است که به یکی از چالش‌های مهم اجتماعی این کشور پرجنب‌و‌جوش و مدرن تبدیل شده است. شهرهای بزرگ فرصت‌های شغلی، دانشگاه‌ها، امکانات درمانی، حمل‌ونقل گسترده و سبک زندگی مدرن‌تری دارند؛ به همین دلیل، جوانان برای ساختن آینده‌ای بهتر معمولا انتخاب می‌کنند برای زندگی و کار به شهرها بروند. وقتی نسل جوان یک روستا را ترک می‌کند، میانگین سنی ساکنان بالا می‌رود. با گذشت زمان، تعداد کودکان کمتر می‌شود، مدارس تعطیل می‌شوند، مغازه‌ها مشتریان خود را از دست می‌دهند و خدمات عمومی نیز کاهش پیدا می‌کند. این چرخه باعث می‌شود زندگی در روستا برای افراد باقی‌مانده دشوارتر و سخت‌تر شود و پایین بودن نرخ تولد و افزایش سالمندان یکی دیگر از مشکلات این روستاها است و باعث کم جمعیت بودن می‌باشد. ژاپن یکی از کشورهایی است که با  موضوع سالمندی جمعیت روبه‌رو است و بسیاری از روستاهای دورافتاده آن، بیش از همه تاثیر این تغییر را احساس می‌کنند. ناگورو به دلیل پروژه عروسک‌ها شناخته و معروف شده است، اما روستاهای زیادی در کشور ژاپن وجود دارند که شرایطی مشابه را تجربه می‌کنند؛ با این تفاوت که نام آن‌ها کمتر شنیده شده است. به همین دلیل، دره عروسک‌ها را می‌توان تصویری معنادارتر از یک مسئله بزرگ‌ دانست؛ مسئله‌ای که به تغییر سبک زندگی، مهاجرت و آینده روستاهای ژاپن مربوط می‌شود.

مراقبت آیانو تسوکیمی از عروسک‌ها‎‌

ساختن عروسک‌ها تنها بخش کوچکی از کار آیانو تسوکیمی است. نگهداری از آن‌ها نیز زمان و انرژی زیادی می‌خواهد. عروسک‌هایی که در فضای باز قرار دارند، در معرض باران، باد، برف، رطوبت، آفتاب و تغییرات دمایی هستند. به همین دلیل، لباس‌ها کهنه و فرسوده می‌شوند، پارچه‌ها آسیب می‌بینند و گاهی لازم است بخشی از بدن عروسک‌ها بازسازی شود. تسوکیمی مرتب به عروسک‌ها رسیدگی می‌کند، لباس‌ها را تمیز می‌کند، پارچه‌های آسیب‌دیده را تعویض و در صورت نیاز، شخصیت‌های تازه‌ای می‌سازد. او با دقت تلاش می‌کند ظاهر آن‌ها مرتب و طبیعی بماند؛ گویی همچنان بخشی از زندگی روزانه روستا هستند.‌ این مراقبت دائمی نشان می‌دهد که عروسک‌ها برای او فقط یک اثر هنری یا وسیله‌ای برای جذب گردشگر نیستند. آن‌ها بخشی از خاطرات شخصی و جمعی او هستند؛ یادگاری از پدر، دوستان، همسایه‌ها و مردمی که زمانی در ناگورو زندگی می‌کردند.

حس‌وحال بازدید از دره عروسک‌ها

بسیاری از گردشگرانی که به روستای ناگورو می‌روند، می‌گویند این روستا احساسی دوگانه در آن‌ها ایجاد می‌کند. از یک سو، عروسک‌ها خلاقانه، متفاوت و حتی بامزه به نظر می‌رسند؛ از سوی دیگر، سکوت محیط و شباهت آن‌ها به انسان‌های واقعی می‌تواند حسی عجیب و متفاوت را زنده کند. بعضی بازدیدکنندگان روستای ناگورو را مکانی آرام و شاعرانه می‌دانند. آن‌ها معتقدند عروسک‌ها به جای ترسناک و رازآلود بودن، حسی احترام به گذشته و دلتنگی برای آدم‌های از دست‌رفته و زنده نگه‌داشتن هویت روستا را منتقل می‌کنند. اما برای برخی دیگر، به‌خصوص در هوای مه‌آلود یا هنگام غروب، حضور بی‌حرکت عروسک‌ها در کنار جاده‌ها حال‌وهوایی رازآلود و کمی نگران‌کننده منتقل می‌کند. همین تضادها و تفاوت‌ها است که دره عروسک‌ها را به مقصدی فراموش‌نشدنی و جالب تبدیل کرده است. ناگورو نه کاملاً غمگین و دلگیر است و نه کاملاً شاد و پراز شور؛ نه یک روستای متروک معمولی و دور افتاده، نه یک جاذبه تفریحی ساده است. بلکه اینجا مکانی است که بازدیدکننده را وادار می‌کند درباره زندگی، خاطره، گذر زمان و سرنوشت روستاها فکر کند و حس جریان داشتن زندگی در یک روستا را در گذشته‌ای نه چندان دور لمس کند.

بهترین زمان بازدید از دهکده ناگورو

برای سفر به مناطق کوهستانی شیکوکو، فصل‌های بهار و پاییز معمولاً زمان‌های مناسب‌تر و رو‌ح‌نوازتری هستند. در فصل بهار، طبیعت اطراف روستا سرسبز، دل‌انگیز و زیبا می‌شود و هوا برای گشت‌وگذار در مسیرهای روستایی مطلوب‌تر و دل‌انگیزتری است. پاییز نیز با برگ‌های رنگارنگ و  فضای مه‌آلود و بارانی کوهستان، تصویر بسیار خاص و فوق‌العاده‌ای به دهکده ناگورو می‌دهد.‌ تابستان در این منطقه می‌تواند گرم و مرطوب باشد و زمستان نیز به دلیل شرایط جاده‌ای، برفی و سرمای کوهستان، برای همه مسافران مناسب نیست. با این حال، هر فصل چهره متفاوت و زیبایی از روستا نشان می‌دهد و حتی باران یا مه نیز می‌تواند فضای دره عروسک‌ها را دیدنی‌تر و چشم‌نوازتر کند. اگر قصد بازدید از این دهکده جالب را دارید دارید، بهتر است مسیر رفت‌وآمد، شرایط آب‌وهوا و امکانات حمل‌ونقل محلی را از قبل بررسی کنید. ناگورو در مقایسه با شهرهای مشهور ژاپن، مقصدی دورافتاده‌تر است و برنامه‌ریزی دقیق‌تری برای سفر نیاز دارد.

مسیر دسترسی به دهکده ناگورو

سفر به ناگورو بخشی از یک طبیعت‌گردی و گردشگری در جزیره شیکوکو است. این روستا در منطقه‌ای کوهستانی قرار دارد و مسیرهای دسترسی به آن ممکن است برای مسافرانی که به حمل‌ونقل شهری عادت دارند، کمی چالش‌برانگیز باشد. استفاده از خودرو اجاره‌ای یا برنامه‌ریزی با مسیرهای محلی، یکی از گزینه‌های مناسب برای رسیدن به این روستا است. در طول مسیر نیز چشم‌اندازهای طبیعی، رودخانه‌ها، دره‌ها و جاده‌های کوهستانی به زیبایی دیده می‌شود که خود بخشی از تجربه سفر به شمار می‌روند. اگر قصد دارید سفر خود را گسترده‌تر برنامه‌ریزی کنید، مطالعه یک راهنمای سفر به ژاپن کمک می‌کند تا با مسیرهای بین‌شهری، روش‌های حمل‌ونقل، تفاوت مناطق ژاپن و نکات مهم سفر آشنا شوید. همچنین انتخاب یک تور ژاپن با برنامه‌ریزی حرفه‌ای و مناسب می‌تواند برای مسافرانی که می‌خواهند در کنار شهرهای معروف، مقصدهای خاص و کمتر شناخته‌شده را ببینند، انتخاب مناسبی باشد.

جاذبه‌ای متفاوت در سفر به ژاپن

ژاپن پر از مکان‌هایی است که در هر گوشه آن می‌توان ترکیبی از سنت، طبیعت و نوآوری را دید و لمس کرد. معابد باستانی کیوتو، خیابان‌های پرجنب‌وجوش و پر از رنگ توکیو، قلعه‌های تاریخی، چشمه‌های آب گرم، جنگل‌های بامبو و شکوفه‌های گیلاس، هرکدام بخش کوچکی از تصویر شناخته‌شده این کشور هستند. اما ناگورو، چهره دیگری از ژاپن را پیش چشم مسافر می‌گذارد؛ چهره‌ای انسانی‌تر، آرام‌تر و البته تلخ‌تر که ذهن هر فرد را درگیر خود می‌کند. این روستا نشان می‌دهد که پشت ظاهر پیشرفته و پرسرعت ژاپن، هنوز مناطقی وجود دارد که با مسئله تنهایی، مهاجرت و کم شدن جمعیت روبه‌رو است و لمس می‌کنند.‌ اگر به دنبال مقصدی خاص در میان جاذبه‌های گردشگری ژاپن‌هستید، دره عروسک‌ها می‌تواند انتخابی متفاوت و جالب باشد. این مکان برای کسانی مناسب است که علاقه‌مند هستند فراتر از مسیرهای همیشگی گردشگری سفر کنند و ژاپن را از دیدگاهی کمتر شناخته شده و متفاوت  ببینند و بشناسند. در چنین سفری، استفاده از خدمات برنامه‌ریزی سفر و رزرو پرواز و اقامتگاه از طریق مسترجت می‌تواند به شما کمک کند تا با  خیلی آسوده‌تر مسیر خود را انتخاب کنید و زمان بیشتری را به کشف تجربه‌های خاص و جالب ژاپن اختصاص دهید.

جمع‌بندی

دره عروسک‌ها یا دهکده ناگورو یکی از عجیب‌ترین و احساسی‌ترین مقاصد ژاپن است. آنچه دهکده ناگورو را از دیگر روستاهای دیدنی ژاپن متفاوت و دیدنی می‌کند، فقط حضور عروسک‌ها نیست؛ بلکه شیوه‌ای است که این عروسک‌ها زندگی ازدست‌رفته روستا را روایت و تجدید خاطره می‌کنند. روستایی که روزگاری صدها ساکن و روح زندگی و جوانی در آن جریان داشت، در امروز با جمعیت کمی از سالمندان و صدها عروسک پارچه‌ای شناخته می‌شود. عروسک‌هایی که آیانو تسوکیمی با دستان خود ساخته، نماینده هویت کسانی هستند که ناگورو را ترک کرده‌ و یا دیگر در میان اهالی روستا حضور ندارند. در گوشه‌وکنار ناگورو، عروسک‌هایی را می‌بینید که گویی در حال انجام کارهای روزمره‌ زندگی خود هستند؛ پیرمردی که کنار مزرعه نشسته، زنی که مقابل خانه‌ منتظر است، کودکانی که پشت نیمکت‌های مدرسه برای یادگیری نشسته و مسافرانی که در ایستگاه اتوبوس چشم به جاده دوخته‌ و در انتظار اتوبوس هستند. این صحنه‌ها در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسند، اما خیلی زود بازدیدکننده را با واقعیتی عمیق‌تر از آنچه می‌بیند روبه‌رو می‌کنند؛ جای خالی آدم‌هایی که زمانی بخش جدایی‌ ناپذیر از این روستا بودند. آیانو تسوکیمی برای ساخت هر عروسک، تنها به ظاهر آن توجه نکرده است. بسیاری از این عروسک‌ها از خاطرات مردم ناگورو الهام گرفته‌ شده است؛ از همسایه‌ای که دیگر در روستا زندگی نمی‌کند تا عزیزی که سال‌ها پیش از دنیا رفته است. به همین دلیل، عروسک‌های پارچه‌ای این روستا را نمی‌توان صرفاً چند مترسک یا وسیله تزئینی دانست. آن‌ها حافظه تصویری روح بخش ناگورو هستند؛ حافظه‌ای که در برابر فراموش شدن مقاومت می‌کند.

پرسش‌های متداول 

دهکده ناگورو در کجای ژاپن قرار دارد؟

دهکده ناگورو در استان توکوشیما و در منطقه‌ای کوهستانی در جزیره شیکوکو قرار گرفته است.

سازنده عروسک‌های دهکده ناگورو چه کسی است؟

آیانو تسوکیمی، یکی از ساکنان روستا، این عروسک‌ها را برای یادبود اهالی قدیمی ناگورو ساخته است.

عروسک‌های ناگورو از چه موادی ساخته می‌شوند؟

بدن عروسک‌ها معمولاً با پایه چوبی، روزنامه، کاه، پارچه و لباس‌های قدیمی ساخته می‌شود.

آیا در دهکده ناگورو هنوز مردم واقعی زندگی می‌کنند؟

بله، اما جمعیت روستا بسیار کم است و بیشتر ساکنان باقی‌مانده را افراد سالمند و بازنشسته تشکیل می‌دهند.

بهترین زمان بازدید از دره عروسک‌ها چه زمانی است؟

بهار و پاییز معمولاً بهترین زمان برای بازدید هستند، زیرا آب‌وهوا معتدل‌تر و طبیعت کوهستانی شیکوکو زیباتر است.

آیا بازدید از دهکده ناگورو ترسناک است؟

فضای روستا برای بعضی افراد رازآلود و کمی ترسناک است، اما بسیاری از گردشگران آن را بیشتر غم‌انگیز، شاعرانه و تأثیرگذار توصیف می‌کنند.