دریاچه های شگفت انگیز ژاپن

در این مقاله از هفت دریاچه معروف ژاپن گفته‌ایم؛ اما واقعیت این است که انتخاب بهترین دریاچه‌های ژاپن، به این بستگی دارد که از سفر به ژاپن چه تجربه‌ای می‌خواهید. هرکدام از این دریاچه‌ها بخشی متفاوت از طبیعت و فرهنگ ژاپن را نشان می‌دهند. اگر اولین سفر خود به ژاپن را برنامه‌ریزی می‌کنید و می‌خواهید در کنار توکیو و جاذبه‌های شهری، چشم‌اندازی از کوه فوجی هم داشته باشید، دریاچه کاواگوچی انتخاب بسیار خوبی است؛ به‌خصوص به دلیل دسترسی نسبتاً آسان از توکیو و منظره‌های معروف فوجی. اگر ترکیب طبیعت، تاریخ و فرهنگ ژاپنی برایتان جذاب‌تر است، دریاچه بیوا گزینه‌ای کامل‌تر خواهد بود. نزدیکی به کیوتو، زیارتگاه‌ها، جزایر، سواحل و تفریحات آبی باعث می‌شود بتوانید چند نوع تجربه را در یک مقصد داشته باشید. برای سفر در فصل پاییز، دریاچه تووادا و دریاچه چووزنجی از بهترین انتخاب‌ها هستند. جنگل‌های رنگارنگ، کوهستان و آبشارهای اطراف تووادا، به‌خصوص در مسیر اویراسه، منظره‌ای تماشایی ایجاد می‌کنند؛ در چووزنجی نیز ترکیب دریاچه، آبشار کگون، کوه نانتای و جنگل‌های پاییزی بسیار چشمگیر است. اگر اولویت شما آرامش، اونسن و طبیعت آتشفشانی است، دریاچه تویا و دریاچه شیکوتسو انتخاب‌های جذابی هستند. تویا با اونسن‌های ساحلی، آتشفشان اوسُو، قایق‌سواری و جشنواره آتش‌بازی، مقصدی متنوع برای یک سفر آرام و تفریحی است. شیکوتسو نیز با آب‌های بسیار شفاف، فعالیت‌های فضای باز و جشنواره یخی زمستانی، تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌دهد و اگر به دنبال طبیعت بکر، سکوت و کمی رازآلودگی هستید، دریاچه ماشو شاید خاص‌ترین انتخاب این فهرست باشد؛ جایی که حتی مه می‌تواند بخشی از تجربه سفر شما شود. پس شاید بهترین پاسخ این باشد که بهترین دریاچه ژاپن، همان دریاچه‌ای است که با سبک سفر شما هماهنگ باشد. قرار نیست همه آن‌ها را در یک سفر ببینید؛ کافی است یکی را انتخاب کنید و اجازه دهید آب، کوهستان، جنگل و فرهنگ ژاپن، تصویری متفاوت از این کشور به شما نشان دهند.

بخش بزرگی از جاذبه‌های دیدنی و طبیعت ژاپن دریاچه‌های این کشور است. ژاپن در کنار شهرهای مدرن و میراث فرهنگی ارزشمند، سرزمینی کوهستانی با جنگل‌های انبوه، آتشفشان‌ها، رودخانه‌ها و دریاچه‌هایی است که هرکدام چهره متفاوتی از طبیعت این کشور را به نمایش می‌گذارند. سازمان ملی گردشگری ژاپن نیز در معرفی جاذبه‌های طبیعی این کشور، دریاچه‌ها را در کنار کوهستان‌ها، جنگل‌ها، آبشارها و آتشفشان‌ها از مهم‌ترین تجربه‌های طبیعت‌گردی ژاپن می‌داند. دریاچه‌های ژاپن فقط پهنه‌هایی از آب در میان کوه‌ها نیستند. در اطراف بعضی از آن‌ها می‌توان معابد و زیارتگاه‌های قدیمی را دید، در بعضی دیگر تصویر کوه فوجی را روی سطح آرام آب تماشا کرد و در برخی، مسیرهای جنگلی و رنگارنگ پاییزی تا ساحل دریاچه امتداد پیدا می‌کنند. بعضی دریاچه‌ها نیز در کنار چشمه‌های آب گرم، روستاهای سنتی و مناطق آتشفشانی قرار گرفته‌اند و همین ترکیب، آن‌ها را به مقصدهایی برای یک سفر کامل تبدیل کرده است. در این مقاله با ۷ دریاچه معروف ژاپن آشنا می‌شویم؛ از بزرگ‌ترین دریاچه کشور، یعنی بیوا، تا کاواگوچی در پای کوه فوجی و دریاچه‌های اسرارآمیز هوکایدو. در هر بخش علاوه بر معرفی دریاچه، درباره جاذبه‌های اطراف، تفریحات، بهترین زمان سفر، مسیر دسترسی و ویژگی‌هایی صحبت می‌کنیم که باعث شده‌اند این دریاچه‌ها در میان جاذبه‌های طبیعی ژاپن جایگاه ویژه‌ای داشته باشند. پس اگر در برنامه سفر به ژاپن، در کنار توکیو، کیوتو و اوساکا به دنبال تجربه‌ای متفاوت از طبیعت این کشور هستید، این هفت دریاچه می‌توانند مقصدهای جذابی برای اضافه کردن به برنامه سفرتان باشند. در پکیج‌های اقتصادی هلدینگ گردشگری مسترجت، مجری مستقیم تورهای خارجی، فرصت این تجربه‌‌‌های ناب و دیدنی را از دست نخواهید داد.

چرا دریاچه‌های ژاپن ارزش دیدن دارند؟

دریاچه‌های ژاپن فقط مقصدی برای تماشای منظره و گرفتن چند عکس یادگاری نیستند. چیزی که این دریاچه‌ها را جذاب می‌کند، ترکیب کم‌نظیری از طبیعت، زمین‌شناسی، فرهنگ و سبک زندگی ژاپنی است. بسیاری از آن‌ها در میان کوهستان‌ها، جنگل‌ها و مناطق آتشفشانی قرار گرفته‌اند و در اطرافشان می‌توان چشمه‌های آب گرم، مسیرهای پیاده‌روی، معابد و زیارتگاه‌ها و روستاهای سنتی را پیدا کرد. به همین دلیل، بازدید از یک دریاچه در ژاپن می‌تواند بخشی از یک تجربه کامل طبیعت‌گردی باشد، نه فقط توقفی کوتاه برای تماشای آب.

ترکیب دریاچه، کوه و آتشفشان

یکی از مهم‌ترین دلایلی که طبیعت دریاچه‌های ژاپن تا این اندازه متفاوت است، ارتباط آن‌ها با فعالیت‌های آتشفشانی و ساختار کوهستانی این کشور است. برخی از دریاچه‌های معروف ژاپن در دهانه یا کالدرای آتشفشان‌های قدیمی شکل گرفته‌اند و همین موضوع باعث شده چشم‌اندازهایی با دیواره‌های کوهستانی، آب‌های عمیق و جنگل‌های گسترده در اطرافشان شکل بگیرد. برای نمونه، دریاچه تویا و شیکوتسو در پارک ملی    Shikotsu-Toya  قرار دارند؛ منطقه‌ای که فعالیت‌های آتشفشانی طی هزاران سال چهره آن را شکل داده و امروزه در کنار دریاچه‌های کالدرا، آتشفشان‌ها و چشمه‌های آب گرم را در خود جای داده است. در دریاچه ماشو نیز با منظره‌ای کاملاً متفاوت روبه‌رو می‌شویم. این دریاچه در یک کالدرای آتشفشانی قرار دارد که حدود ۷۰۰۰ سال پیش شکل گرفته و دیواره‌های شیب‌دار آن، دریاچه‌ای عمیق با آب‌های آبی‌رنگ را در میان خود محصور کرده‌اند.

دریاچه‌ها در فرهنگ و تاریخ ژاپن

دریاچه‌های ژاپن از فرهنگ و تاریخ این کشور جدا نیستند. در بعضی از آن‌ها می‌توان زیارتگاه‌هایی را دید که قرن‌هاست با چشم‌انداز طبیعی اطراف خود پیوند خورده‌اند. یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌ها، زیارتگاه  شیراهیگه در کنار دریاچه بیواست که توریی معروف آن (دروازه سنتیِ ورودی به زیارتگاه‌های شینتویی ژاپن) در داخل آب قرار گرفته است. خود دریاچه بیوا نیز سابقه‌ای طولانی در فرهنگ ژاپن دارد و در آثار هنری و داستان‌های قدیمی این کشور حضور داشته است. این دریاچه که بزرگ‌ترین دریاچه ژاپن است، در فاصله بسیار نزدیکی از کیوتو قرار دارد و می‌توان در یک سفر، بازدید از جاذبه‌های تاریخی کیوتو را با طبیعت‌گردی در اطراف آن ترکیب کرد.

هر فصل، چهره متفاوتی از دریاچه‌ها نشان می‌دهد

یکی دیگر از جذابیت‌های دریاچه‌های ژاپن این است که تجربه بازدید از آن‌ها در طول سال ثابت نمی‌ماند. بهار، درختان شکوفه‌دار را به حاشیه بعضی از دریاچه‌ها می‌آورد؛ تابستان فصل فعالیت‌های آبی و طبیعت‌گردی است؛ پاییز جنگل‌های اطراف را به طیفی از رنگ‌های قرمز، نارنجی و زرد تبدیل می‌کند و زمستان، دریاچه‌ها و کوهستان‌های اطرافشان را در فضایی آرام و برفی قرار می‌دهد. دریاچه کاواگوچی نمونه خوبی از این تغییرات فصلی است. در بهار، شکوفه‌های گیلاس اطراف دریاچه را رنگارنگ می‌کنند و در پاییز، برگ‌های افرا قاب زیبایی برای کوه فوجی می‌سازند. زمستان نیز معمولاً فرصت بهتری برای دیدن فوجی در هوای صاف فراهم می‌کند.

تفریحات اطراف دریاچه‌ها

دریاچه‌های ژاپن برای کسانی که دوست دارند در یک تور ژاپن در طبیعت، فعالیت داشته باشند نیز گزینه‌های زیادی دارند. بسته به مقصد، می‌توانید کایاک‌سواری، قایق‌سواری، ماهیگیری، شنا، دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی، کمپینگ یا حتی ورزش‌هایی مانند ویندسرفینگ را تجربه کنید. در دریاچه بیوا، برای مثال، فعالیت‌هایی مانند کایاک‌سواری، پاروزنی ایستاده، قایقرانی و ویندسرفینگ در دسترس است و در اطراف دریاچه مسیرهای دوچرخه‌سواری و کمپینگ نیز وجود دارد.
در سوی دیگر، دریاچه کاواگوچی بیشتر برای کسانی جذاب است که ترکیبی از طبیعت، چشم‌انداز و آرامش می‌خواهند؛ از کروز روی دریاچه و دوچرخه‌سواری گرفته تا تماشای کوه فوجی از کنار آب یا استراحت در اونسن‌های اطراف.

آرامش در کنار آب‌های ژاپن

شاید مهم‌ترین دلیل سفر به بعضی از دریاچه‌های ژاپن، فرصت فاصله گرفتن از شلوغی شهرها باشد. مقصدهایی مانند کاواگوچی و تویا در کنار چشم‌اندازهای طبیعی، اقامتگاه‌های اونسن دارند و به مسافران اجازه می‌دهند روز خود را با طبیعت‌گردی آغاز کنند و در پایان، در آب گرم طبیعی و با منظره کوهستان استراحت کنند. دریاچه تویا نیز یکی از مناطق شناخته‌شده چشمه‌های آب گرم هوکایدو است و بسیاری از اقامتگاه‌های اطراف آن، حمام‌های رو به دریاچه دارند. درنهایت، شاید جذابیت اصلی دریاچه‌های ژاپن همین تنوع باشد. یک دریاچه می‌تواند مقصدی مناسب برای تماشای کوه فوجی باشد، دیگری در دل جنگل‌های پاییزی قرار گرفته باشد و یکی دیگر در میان یک چشم‌انداز آتشفشانی و چشمه‌های آب گرم. به همین دلیل، اگر می‌خواهید در سفر به ژاپن چهره‌ای آرام‌تر و طبیعی‌تر از این کشور را ببینید، دریاچه‌ها می‌توانند یکی از بهترین انتخاب‌ها باشند. 

7 دریاچه معروف ژاپن در یک نگاه

1_دریاچه بیوا (Lake Biwa) 

اولین چیزی که در معرفی دریاچه بیوا باید به آن اشاره کرد، اندازه آن است. بیوا بزرگ‌ترین دریاچه آب شیرین ژاپن است و خط ساحلی آن حدود ۲۳۵ کیلومتر امتداد دارد. وسعت زیاد دریاچه باعث شده چشم‌اندازهای اطراف آن در نقاط مختلف تفاوت زیادی داشته باشند؛ در یک قسمت می‌توان ساحل و کوهستان را دید، در نقطه‌ای دیگر جزیره‌ها و زیارتگاه‌ها و در بخش‌هایی نیز جنگل‌ها و مسیرهای طبیعت‌گردی در کنار آب قرار گرفته‌اند .نام «بیوا» نیز از شکل ظاهری دریاچه گرفته شده است. این دریاچه از بالا شباهت زیادی به بیوا، ساز سنتی ژاپنی شبیه عود، دارد و همین شباهت یکی از ویژگی‌های جالب آن است .بیوا همچنین از نظر زمین‌شناسی دریاچه‌ای بسیار قدیمی محسوب می‌شود و بر اساس اطلاعات سایت گردشگری ژاپن، شکل‌گیری آن به دست‌کم چهار میلیون سال پیش بازمی‌گردد. تنوع زیستی آن نیز قابل توجه است و گونه‌های مختلف ماهی، پرنده و نرم‌تنان کمیاب و بومی در آن زندگی می‌کنند.

نزدیکی به کیوتو

یکی از مهم‌ترین دلایلی که دریاچه بیوا در برنامه سفر گردشگران قرار می‌گیرد، نزدیکی آن به کیوتو است. برخلاف بسیاری از جاذبه‌های طبیعی ژاپن که برای رسیدن به آن‌ها باید ساعت‌ها از شهرهای بزرگ فاصله گرفت، دسترسی به بخش جنوبی دریاچه بسیار آسان است. قطار JR از ایستگاه کیوتو تا ایستگاه اوتسو که در بخش جنوبی دریاچه قرار دارد، تنها حدود ۱۰ دقیقه زمان می‌برد. همین موضوع باعث شده بیوا گزینه مناسبی برای یک سفر یک‌روزه از کیوتو باشد. البته اگر بخواهید بخش‌های شرقی یا شمالی دریاچه را ببینید، بهتر است زمان بیشتری برای سفر در نظر بگیرید. برای دسترسی به قسمت شرقی می‌توان مسیر را تا ایستگاه هیکونه ادامه داد و برای بخش‌های شمالی نیز شهرهایی مانند ناگاهاما اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

خط ساحلی طولانی

۲۳۵ کیلومتر خط ساحلی یعنی بیوا را نمی‌توان در یک نقطه خلاصه کرد. هر بخش از ساحل، حال‌وهوای متفاوتی دارد و همین موضوع باعث شده فعالیت‌های گردشگری در اطراف آن تنوع زیادی داشته باشد. در بخش‌هایی از ساحل می‌توان برای شنا و ورزش‌های آبی توقف کرد، در بخش‌هایی مسیرهای دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی وجود دارد و در مناطق دیگر، جاذبه‌های تاریخی، روستاها و شهرهای قدیمی در نزدیکی آب قرار گرفته‌اند. حتی می‌توان در یک سفر چندروزه، بخشی از مسیر را با دوچرخه طی کرد. مسیر Biwa chi  یکی از معروف‌ترین تجربه‌های دوچرخه‌سواری اطراف دریاچه است و یک مسیر ملی دوچرخه‌سواری حدود ۱۹۳ کیلومتری در اطراف بیوا دارد. این مسیر علاوه بر چشم‌انداز دریاچه، از کنار مکان‌های تاریخی و مناطق روستایی استان شیگا عبور می‌کند.

جزیره‌های دریاچه بیوا

یکی دیگر از ویژگی‌های جذاب دریاچه بیوا، جزیره‌های آن است. بعضی از این جزیره‌ها کوچک و پوشیده از طبیعت هستند و برخی دیگر سابقه تاریخی و مذهبی دارند. اوکیشیما یکی از جالب‌ترین آن‌هاست، زیرا تنها جزیره مسکونی دریاچه بیوا محسوب می‌شود. بسیاری از ساکنان آن به ماهیگیری مشغول‌اند و همین موضوع باعث شده زندگی در این جزیره حال‌وهوایی متفاوت با شهرهای اطراف دریاچه داشته باشد، اما اگر به دنبال یک تجربه تاریخی و معنوی هستید، جزیره چیکوبوشیما انتخاب جذاب‌تری است.

بهترین جاهای دیدنی اطراف دریاچه بیوا

زیارتگاه شیراهیگه و توریی شناور در آب

یکی از نمادین‌ترین تصاویر دریاچه بیوا، زیارتگاه شیراهیگه (Shirahige Shrine) و توریی قرمز آن است که در آب دریاچه قرار گرفته است. این توریی از دور شبیه دروازه‌ای شناور روی سطح آب دیده می‌شود و به یکی از شناخته‌شده‌ترین چشم‌اندازهای بیوا تبدیل شده است. خود زیارتگاه نیز اهمیت مذهبی دارد و در کنار چشم‌انداز دریاچه، فضایی آرام برای آشنایی با بخشی از سنت‌های شینتویی ژاپن فراهم می‌کند. اگر قصد عکاسی دارید، این نقطه یکی از جذاب‌ترین مکان‌های اطراف بیواست؛ به‌خصوص زمانی که نور صبح یا عصر روی آب می‌افتد و توریی قرمز در برابر سطح آبی دریاچه قرار می‌گیرد.

ساحل اوما-مایکو

ساحل اوما-مایکو در بخش غربی دریاچه قرار دارد و یکی از مقصدهای محبوب تابستانی و جاهای دیدنی کیوتو به شمار می‌رود. این ساحل به خاطر شن‌های سفید و درختان کاج شناخته می‌شود و فضایی متفاوت از تصور معمول ما از یک دریاچه کوهستانی ایجاد می‌کند. ورزش‌های آبی نیز در این منطقه محبوب هستند و از ویندسرفینگ در اوما-مایکو به‌عنوان یکی از تجربه‌های پیشنهادی دریاچه بیوا یاد می‌شود. دسترسی به ساحل نیز ساده است؛ از کیوتو می‌توان با خط JR Kosei به ایستگاه Omi-Maiko  رفت و از آنجا حدود 5 دقیقه پیاده تا ساحل فاصله دارد.

جزیره چیکوبوشیما

اگر بخواهید از سطح آب فاصله بگیرید و یکی از تاریخی‌ترین نقاط دریاچه را ببینید، چیکوبوشیما انتخاب بسیار خوبی است. این جزیره در بخش شمالی دریاچه قرار گرفته و در ژاپن با عنوان «جزیره خدایان» نیز شناخته می‌شود. معبد بودایی هوگونجی (Hogonji) که قدمت آن به سال ۷۲۴ میلادی بازمی‌گردد، یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های جزیره است. در نزدیکی آن نیز زیارتگاه تسوکوبوسوما (Tsukubusuma-jinja) قرار دارد. ترکیب این دو مکان مذهبی، نمونه جالبی از پیوند تاریخی سنت‌های بودایی و شینتویی در ژاپن است. یکی از آیین‌های جالب جزیره، پرتاب قطعات کوچک سفالی موسوم به کاواراکه برای برآورده شدن آرزوهاست. این تجربه برای گردشگرانی که به فرهنگ و آیین‌های سنتی ژاپن علاقه دارند، جذاب خواهد بود. برای رفتن به چیکوبوشیما می‌توان از بندرهای ناگاهاما، هیکونه یا ایمازو سوار کشتی شد. سفر دریایی از این بندرها حدود ۲۵ تا ۴۰ دقیقه طول می‌کشد.

تفریحات دریاچه بیوا

تنوع فعالیت‌ها یکی از مهم‌ترین دلایلی است که بیوا را به مقصدی مناسب در بین جاذبه‌های گردشگری ژاپن برای سفرهای خانوادگی، ماجراجویانه و حتی سفرهای آرام و کوتاه تبدیل کرده است.

قایق‌سواری و کروز روی دریاچه

یکی از بهترین راه‌ها برای دیدن ابعاد واقعی بیوا، رفتن روی آب است. Biwako Cruise چندین مسیر کروز در بخش جنوبی دریاچه ارائه می‌کند. یکی از شناخته‌شده‌ترین گزینه‌ها Michigan Cruise  است؛ یک کشتی بزرگ با عرشه‌های مختلف که علاوه بر تماشای منظره، غذا و سرگرمی نیز ارائه می‌دهد. کروزهای کوتاه‌تر نیز وجود دارند و بسته به فصل، بعضی از برنامه‌های ویژه مانند تماشای شکوفه‌های گیلاس یا مناظر برفی برگزار می‌شوند.

ورزش‌های آبی

اگر ترجیح می‌دهید به جای تماشای دریاچه، وارد آب و فضای آن شوید، گزینه‌های مختلفی پیش روی شماست. شنا، کانو، کایاک، پدل‌برد ایستاده (SUP) ، قایقرانی و ویندسرفینگ از فعالیت‌هایی هستند که در نقاط مختلف دریاچه امکان تجربه آن‌ها وجود دارد.

دوچرخه‌سواری دور دریاچه

برای کسانی که طبیعت را با سرعت آهسته‌تر دوست دارند، دوچرخه‌سواری یکی از بهترین روش‌ها برای کشف بیواست. مسیر Biwa chi در اطراف دریاچه طراحی شده و در طول مسیر می‌توان علاوه بر منظره آب، شالیزارها، گل‌های فصلی، مکان‌های تاریخی و غذاهای محلی شیگا را دید. توصیه می‌کنیم مسیر را در جهت خلاف عقربه‌های ساعت طی کنید؛ هم به دلیل جهت حرکت خودروها و هم به خاطر چشم‌اندازهای بهتر دریاچه.

اونسن و اقامت کنار دریاچه

بعد از یک روز طبیعت‌گردی، می‌توان در یکی از اقامتگاه‌های اطراف دریاچه استراحت کرد. منطقه اوگوتو اونسن (Ogoto Onsen) در بخش غربی بیوا یکی از مناطق معروف چشمه‌های آب گرم است و مجموعه‌ای از ریوکان‌ها و هتل‌ها را در خود جای داده است. بسیاری از این اقامتگاه‌ها حمام آب گرم دارند و بعضی نیز چشم‌انداز مستقیمی به دریاچه ارائه می‌کنند.

کمپینگ و گلمپینگ

در شمال دریاچه، محوطه کمپینگ اوکوبیواکو گزینه‌ای برای کسانی است که می‌خواهند شب را نزدیک آب بگذرانند. امکان اجاره چادر و اقامت در کلبه‌های مجهز وجود دارد و در اطراف آن نیز امکاناتی برای شنا، ماهیگیری و باربیکیو فراهم شده است.

چگونه به دریاچه بیوا برویم؟

دسترسی آسان، یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های دریاچه بیوا برای گردشگران خارجی است.

از کیوتو

ساده‌ترین مسیر برای بیشتر گردشگران، حرکت از ایستگاه کیوتو به ایستگاه اوتسو با قطار JR است. این سفر تنها حدود ۱۰ دقیقه طول می‌کشد و اوتسو در بخش جنوبی دریاچه قرار دارد. اگر قصد بازدید از بخش شرقی دریاچه را دارید، می‌توانید مسیر قطار را تا هیکونه ادامه دهید. برای بخش شمالی نیز شهر ناگاهاما یکی از نقاط مهم دسترسی به دریاچه و به‌خصوص جزیره چیکوبوشیما است.

از فرودگاه کانسای

برای مسافرانی که از طریق فرودگاه بین‌المللی کانسای وارد ژاپن می‌شوند، قطار سریع‌السیر Haruka  امکان دسترسی مستقیم به اوتسو را فراهم می‌کند و مسیر حدود ۸۰ دقیقه طول می‌کشد.

از توکیو

اگر از توکیو حرکت می‌کنید، یکی از مسیرهای مناسب استفاده از شینکانسن تا مایبارا و سپس ادامه مسیر با قطارهای محلی است. مایبارا را یکی از مراکز مهم حمل‌ونقل برای دسترسی به بخش شرقی دریاچه معرفی می‌کند؛ مسیر توکیو تا مایبارا با شینکانسن (قطارهای سریع‌السیر ژاپن) حدود دو ساعت طول می‌کشد. در نتیجه، برای کسی که در سفر ژاپن چند روزی را در کیوتو می‌گذراند، دریاچه بیوا یکی از آسان‌ترین گزینه‌ها برای اضافه کردن یک تجربه طبیعت‌گردی به برنامه سفر است؛ بدون اینکه لازم باشد ساعت‌ها از مسیر اصلی سفر فاصله بگیرد.

2_کاواگوچیکو (Lake Kawaguchi) 

اگر قرار باشد از میان جاذبه‌های طبیعی ژاپن، یک تصویر را انتخاب کنیم که بتواند در چند ثانیه بخشی از زیبایی این کشور را نشان دهد، ترکیب کوه فوجی، دریاچه‌ای آرام و انعکاس کوه روی آب یکی از بهترین انتخاب‌ها است. دریاچه کاواگوچی یا کاواگوچیکو یکی از پنج دریاچه‌ای است که در اطراف کوه فوجی قرار گرفته‌اند و به دلیل دسترسی آسان، چشم‌اندازهای زیبا و تنوع جاذبه‌های اطراف، یکی از محبوب‌ترین مقصدهای گردشگری منطقه به شمار می‌رود. سازمان ملی گردشگری ژاپن (JNTO) کاواگوچی را آسان‌ترین دریاچه از میان پنج دریاچه فوجی برای دسترسی از توکیو معرفی می‌کند. در روزهایی که هوا صاف و سطح آب آرام باشد، تصویر کوه فوجی به شکل آینه‌ای روی آب دیده می‌شود؛ منظره‌ای که یکی از شناخته‌شده‌ترین چشم‌اندازهای طبیعی ژاپن است. اطراف دریاچه نیز تنها به تماشای منظره محدود نمی‌شود و چشمه‌های آب گرم، موزه‌ها، مسیرهای پیاده‌روی، امکانات تفریحی و نقاط مختلف برای تماشای فوجی، سفر به این منطقه را به تجربه‌ای کامل تبدیل کرده‌اند.

دلیل شهرت دریاچه کاواگوچی 

شهرت کاواگوچی بیش از هر چیز به چشم‌انداز کوه فوجی مربوط می‌شود. دریاچه در شمال کوه فوجی قرار گرفته و از بسیاری از نقاط ساحلی می‌توان نمایی باز از این کوه نمادین داشت. اگر شرایط جوی مناسب باشد، سطح آرام دریاچه مانند آینه عمل می‌کند و تصویر فوجی را روی خود منعکس می‌کند؛ پدیده‌ای که گاهی با عنوان «فوجی وارونه» شناخته می‌شود. اما تنها دلیل شهرت کاواگوچی، منظره فوجی نیست. این منطقه از نظر گردشگری امکانات متنوعی دارد؛ از کروز روی دریاچه و دوچرخه‌سواری گرفته تا موزه‌های هنری، چشمه‌های آب گرم، تله‌کابین، پارک‌های تفریحی و مسیرهای طبیعت‌گردی. به همین دلیل، کاواگوچی را می‌توان یکی از مناسب‌ترین انتخاب‌ها برای مسافرانی دانست که می‌خواهند در یک سفر کوتاه به جاهای دیدنی توکیو، هم طبیعت ژاپن را ببینند و هم جاذبه‌های تفریحی و فرهنگی متنوعی را تجربه کنند. این دریاچه در استان یاماناشی و در منطقه‌ای قرار دارد که در مجموع با نام فوجی گوکو یا «پنج دریاچه فوجی» شناخته می‌شود.

بهترین منظره‌های کوه فوجی از کجا دیده می‌شود؟

برای دیدن کوه فوجی از کنار دریاچه، یکی از بهترین انتخاب‌ها ساحل شمالی کاواگوچی است. پیشنهاد می‌کنیم برای داشتن بهترین چشم‌انداز، به‌خصوص صبح زود، به بخش شمالی دریاچه بروید؛ زیرا با گذشت زمان، احتمال افزایش ابر و مه و پنهان شدن قله فوجی بیشتر می‌شود. پارک اویشی (Oishi Park) یکی از معروف‌ترین نقاط تماشای فوجی است. این پارک در ساحل شمالی دریاچه قرار گرفته و در فصل‌های مختلف، چشم‌انداز متفاوتی ارائه می‌دهد. در بهار، شکوفه‌های گیلاس قاب زیبایی برای فوجی ایجاد می‌کنند و در تابستان، گل‌های فصلی از جمله اسطوخودوس، منظره اطراف را رنگارنگ می‌کنند. پاییز نیز زمان تماشای برگ‌های قرمز و طلایی در کنار کوه فوجی است. یکی دیگر از بهترین نقاط برای تماشای منظره پانورامای منطقه، تله‌کابین کوه تنجو است. این تله‌کابین گردشگران را به ارتفاعات بالاتر می‌برد و از سکوی مشاهده می‌توان هم دریاچه کاواگوچی و هم کوه فوجی را در یک قاب دید. مسیر تله‌کابین حدود سه دقیقه طول می‌کشد و ایستگاه آن حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه پیاده از ایستگاه کاواگوچیکو فاصله دارد. در زمستان، هوای سرد و خشک معمولاً دید واضح‌تری ایجاد می‌کند و قله پوشیده از برف فوجی در کنار آب دریاچه، یکی از چشمگیرترین تصاویر منطقه را به وجود می‌آورد.

تفریحات دریاچه کاواگوچی

کاواگوچی مقصدی نیست که فقط برای تماشای آن از دور به آن سفر کنید. در اطراف دریاچه مجموعه‌ای از فعالیت‌های تفریحی و فضای باز وجود دارد که می‌تواند یک روز کامل از سفر را به خود اختصاص دهد. یکی از گزینه‌های محبوب، کروز روی دریاچه است. سوار شدن به قایق و تماشای کوه فوجی از روی آب، زاویه‌ای متفاوت نسبت به چشم‌اندازهای ساحلی ایجاد می‌کند. برای علاقه‌مندان به فعالیت‌های آرام‌تر نیز دوچرخه‌سواری در اطراف دریاچه گزینه مناسبی است و می‌توان با اجاره دوچرخه، بخش‌هایی از ساحل و جاذبه‌های اطراف را کشف کرد. دوچرخه‌سواری و کروز دریاچه در میان تجربه‌های پیشنهادی کاواگوچی قرار دارد. در منطقه اطراف دریاچه، فعالیت‌های طبیعت‌گردی و مسیرهای پیاده‌روی نیز وجود دارد. اگر زمان بیشتری داشته باشید، می‌توانید سفر خود را از کاواگوچی به سایر دریاچه‌های فوجی ادامه دهید؛ زیرا از ایستگاه کاواگوچیکو اتوبوس‌هایی وجود دارند که این منطقه را به دیگر دریاچه‌های پنج‌گانه متصل می‌کنند. برای خانواده‌ها نیز جاذبه‌هایی مانند فوجی-کیو هایلند و توماس لند در اطراف منطقه وجود دارد؛ بنابراین سفر به کاواگوچی الزاماً یک سفر صرفاً طبیعت‌گردی نیست و می‌تواند ترکیبی از طبیعت، تفریح و سرگرمی باشد.

اونسن‌های اطراف دریاچه کاواگوچی

یکی از جذاب‌ترین تجربه‌های سفر به کاواگوچی، ترکیب تماشای کوه فوجی با اونسن یا چشمه آب گرم ژاپنی است. در اطراف دریاچه، هتل‌ها و اقامتگاه‌های متعددی وجود دارند که حمام‌های آب گرم ارائه می‌کنند و بعضی از آن‌ها چشم‌اندازی رو به دریاچه و کوه فوجی دارند. تصور کنید پس از یک روز گردش در اطراف دریاچه، در آب گرم یک اونسن نشسته‌اید و در مقابلتان کوه فوجی قرار دارد؛ همین ترکیب یکی از دلایلی است که کاواگوچی را به مقصدی محبوب برای اقامت یک یا چند شب تبدیل کرده است. استراحت در حمام آب گرم هتل‌های منطقه همراه با تماشای فوجی را از تجربه‌های پیشنهادی این مقصد می‌دانیم. به همین دلیل، اگر هدفتان فقط یک بازدید چندساعته نیست، اقامت شبانه در یکی از هتل‌ها یا ریوکان‌های اطراف دریاچه می‌تواند تجربه سفر را کامل‌تر کند.

موزه‌ها و جاذبه‌های اطراف

یکی از نکات جالب درباره کاواگوچی این است که در کنار طبیعت، مجموعه‌ای از موزه‌ها و فضاهای فرهنگی نیز در اطراف دریاچه قرار گرفته‌اند. این ویژگی باعث می‌شود حتی در روزهایی که هوا برای تماشای فوجی مناسب نیست، همچنان گزینه‌های مختلفی برای گردش داشته باشید. موزه هنر ایتچیکو کوبوتا (Itchiku Kubota Art Museum)  یکی از شناخته‌شده‌ترین موزه‌های منطقه است که به هنر کیمونو اختصاص دارد. ساختمان و باغ موزه نیز بخشی از جذابیت آن هستند. اتوبوس‌های گردشگری اطراف دریاچه، گردشگران را به تعدادی از موزه‌ها و گالری‌های منطقه می‌رسانند. در اطراف کاواگوچی همچنین می‌توانید از موزه موسیقی جنگل کاواگوچیکو (Kawaguchiko Music Forest) و مجموعه‌ای از موزه‌ها و گالری‌های هنری دیدن کنید. وجود این جاذبه‌ها باعث شده منطقه برای کسانی که به هنر و فرهنگ علاقه دارند نیز جذاب باشد.

بهترین فصل سفر به کاواگوچی

کاواگوچی را می‌توان مقصدی چهارفصل دانست، اما هر فصل دلیل متفاوتی برای سفر به این منطقه دارد. 
بهار برای کسانی جذاب است که می‌خواهند کوه فوجی را در کنار شکوفه‌های گیلاس ببینند. درختان شکوفه‌دار در اطراف دریاچه، ترکیبی بسیار ژاپنی از کوه، آب و ساکورا ایجاد می‌کنند. تابستان فصل فعالیت‌های فضای باز و تماشای طبیعت سرسبز اطراف دریاچه است. در این فصل، گل‌های فصلی نیز در نقاط مختلف منطقه شکوفا می‌شوند. پاییز یکی از زیباترین زمان‌ها برای سفر به کاواگوچی است. برگ‌های قرمز، نارنجی و طلایی اطراف دریاچه در کنار کوه فوجی منظره‌ای چشمگیر ایجاد می‌کنند و بخش شمالی دریاچه یکی از نقاط محبوب برای تماشای رنگ‌های پاییزی است.  
زمستان برای کسانی مناسب است که می‌خواهند فوجی برفی را با هوای شفاف‌تر ببینند. در این فصل، چشم‌انداز کوه برفی در کنار دریاچه بسیار دیدنی است و حتی در بعضی روزها پدیده‌هایی مانند Diamond Fuji  نیز قابل مشاهده است؛ زمانی که نور خورشید در حوالی طلوع یا غروب به شکلی خاص با قله فوجی هم‌راستا می‌شود. اگر اولویت شما دیدن خود کوه فوجی با بیشترین وضوح ممکن باشد، باید در نظر داشته باشید که هیچ فصلی تضمین نمی‌کند قله همیشه بدون ابر دیده شود. با این حال، صبح‌های صاف و هوای سرد و خشک زمستان معمولاً شرایط مناسبی برای چشم‌اندازهای واضح‌تر ایجاد می‌کنند.

مسیر دسترسی از توکیو

یکی از مهم‌ترین مزیت‌های کاواگوچی، دسترسی نسبتاً آسان آن از توکیو است. از ترمینال اتوبوس اکسپرس شینجوکو می‌توان با اتوبوس مستقیم به ایستگاه کاواگوچیکو رفت. این مسیر حدود یک ساعت و ۴۵ دقیقه تا دو ساعت زمان می‌برد و یکی از ساده‌ترین گزینه‌ها برای سفر از توکیو است. گزینه دیگر، سفر با قطار است. می‌توانید از ایستگاه شینجوکو با قطار سریع‌السیر خط JR Chuo به سمت اوتسوکی (Otsuki) بروید و سپس در آنجا به خط  Fuji Kyuko برای رسیدن به ایستگاه Kawaguchiko تغییر مسیر دهید .مدت زمان کل این سفر حدود دو ساعت و پنج دقیقه اعلام شده است. همچنین در حال حاضر برخی قطارهای مستقیم بین شینجوکو و کاواگوچیکو وجود دارند و پارک ملی فوجی-هاکونه-ایزو نیز مسیر قطار مستقیم از شینجوکو را حدود دو ساعت اعلام می‌کند. پس اگر در برنامه سفر ژاپن چند روزی را در توکیو می‌گذرانید، کاواگوچی یکی از گزینه‌های مناسب برای یک سفر یک‌روزه یا اقامت یک‌شبه خارج از پایتخت است.

تفاوت کاواگوچی با پنج دریاچه فوجی 

این نکته برای شناخت منطقه و همچنین برای جست‌وجوی اینترنتی اهمیت زیادی دارد. دریاچه کاواگوچی همان «دریاچه‌های پنج‌گانه فوجی» نیست. اصطلاح Fuji Five Lakes  یا «پنج دریاچه فوجی» به مجموعه‌ای از پنج دریاچه در شمال کوه فوجی گفته می‌شود:  کاواگوچی، یاماناکا، سای، شوجی و موتوسو. در این میان، کاواگوچی یکی از پنج دریاچه است و از نظر گردشگری و دسترسی، هسته اصلی بسیاری از فعالیت‌های منطقه محسوب می‌شود. کاواگوچی «مرکز گردشگری» منطقه فوجی گوکو به حساب می‌آید. بنابراین وقتی در جست‌وجوهای گردشگری با عبارت «دریاچه‌های فوجی» روبه‌رو می‌شوید، منظور یک منطقه شامل پنج دریاچه است؛ اما وقتی ازLake Kawaguchi  یا دریاچه کاواگوچی صحبت می‌کنیم، منظور یکی از همان پنج دریاچه، در شمال کوه فوجی است.

3_دریاچه تووادا

اگر دریاچه کاواگوچی را با تصویر کوه فوجی به یاد می‌آوریم، دریاچه تووادا بیشتر با جنگل‌های انبوه، آب‌های آرام و رنگ‌های خیره‌کننده پاییزی شناخته می‌شود. این دریاچه در مرز استان‌های آئوموری و آکیتا در شمال ژاپن قرار گرفته و یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی منطقه توهوکو به شمار می‌رود. تووادا یک دریاچه آتشفشانی است که در نتیجه فعالیت‌های آتشفشانی و فروریزش کالدرا شکل گرفته است. ساختار امروزی آن حاصل چندین مرحله فعالیت آتشفشانی در طول هزاران سال است و دریاچه دارای دو فرورفتگی اصلی است که شکل خاص آن را به وجود آورده‌اند. بر اساس اطلاعات سازمان ملی گردشگری ژاپن، عمق دریاچه به حدود ۳۲۷ متر می‌رسد و همین ویژگی آن را به سومین دریاچه عمیق ژاپن تبدیل کرده است.  اما چیزی که تووادا را برای گردشگران جذاب می‌کند فقط زمین‌شناسی آن نیست. اطراف دریاچه را جنگل‌های وسیع پوشانده‌اند و در فصل پاییز، درختان اطراف آب به طیفی از قرمز، نارنجی و زرد تبدیل می‌شوند. به همین دلیل، تووادا یکی از مقصدهای محبوب طبیعت‌گردی در فصل پاییز است.

چه چیزی دریاچه تووادا را خاص می‌کند؟

مهم‌ترین ویژگی تووادا، ترکیب آب و جنگل است. برخلاف برخی دریاچه‌های معروف ژاپن که جذابیت اصلی‌شان به یک جاذبه مشخص مانند کوه فوجی یا یک زیارتگاه مربوط می‌شود، در تووادا خودِ چشم‌انداز طبیعی، جاذبه اصلی است. درختان جنگلی تا نزدیکی ساحل پیش می‌روند و در نقاط مختلف می‌توان چشم‌اندازهایی از آب آبی‌رنگ در میان کوه‌ها و جنگل‌ها دید. این ترکیب، به‌خصوص در پاییز، منظره‌ای ایجاد می‌کند که یکی از زیباترین نمونه‌های طبیعت رنگارنگ ژاپن است. تووادا همچنین بخشی از پارک ملی تووادا-هاچیمانتای است؛ منطقه‌ای وسیع که کوهستان‌ها، جنگل‌ها، دریاچه‌ها و مسیرهای طبیعت‌گردی را در خود جای داده است.

دریاچه تووادا در پاییز

اگر هدف شما از سفر به تووادا تماشای طبیعت پاییزی باشد، احتمالاً یکی از زیباترین زمان‌های سفر را انتخاب کرده‌اید. جنگل‌های اطراف دریاچه در پاییز تغییر رنگ می‌دهند و سطح آرام آب، رنگ‌های جنگل را در خود بازتاب می‌دهد. اواسط تا اواخر اکتبر معمولاً یکی از زمان‌های مناسب برای دیدن رنگ‌های پاییزی منطقه است، هرچند زمان دقیق تغییر رنگ برگ‌ها هر سال با توجه به شرایط آب‌وهوایی متفاوت است. در این فصل، یکی از بهترین کارها این است که فقط به ساحل دریاچه بسنده نکنید و مسیر خود را به سمت رودخانه اویراسه ادامه دهید؛ جایی که تجربه پاییزی تووادا شکل کاملاً متفاوتی پیدا می‌کند.

قایق‌سواری روی دریاچه تووادا

برای درک بهتر وسعت و شکل دریاچه، می‌توانید روی آب بروید. تورهای قایق‌سواری دریاچه فرصت خوبی برای تماشای صخره‌ها، جنگل‌ها و کوه‌های اطراف از زاویه‌ای متفاوت فراهم می‌کنند. یکی از مزیت‌های قایق‌سواری این است که می‌توانید بدون طی کردن مسیرهای طولانی پیاده‌روی، بخش‌های بیشتری از خط ساحلی و ساختار طبیعی دریاچه را ببینید. در فصل پاییز نیز حرکت قایق در میان جنگل‌های رنگارنگ، تجربه‌ای متفاوت از تماشای برگ‌های پاییزی از خشکی ایجاد می‌کند نیز کروز روی دریاچه را یکی از تجربه‌های اصلی منطقه تووادا معرفی کرده است.

پیاده‌روی در اطراف دریاچه

اگر به طبیعت‌گردی علاقه دارید، اطراف تووادا مسیرهای مختلفی برای پیاده‌روی وجود دارد. یکی از مسیرهای شناخته‌شده، مسیر ساحلی میان ننوکوچی و  یاسومی است که به گردشگران اجازه می‌دهد بخش‌هایی از خط ساحلی دریاچه را از نزدیک ببینند. اما مهم‌ترین مسیر پیاده‌روی منطقه را باید کمی دورتر از خود دریاچه جست‌وجو کرد؛ جایی که آب دریاچه به رودخانه تبدیل می‌شود.

دریاچه تووادا تا رودخانه اویراسه؛ یک مسیر رؤیایی در دل جنگل

رودخانه یا نهر اویراسه (Oirase Stream) از دریاچه تووادا خارج می‌شود و در میان جنگل‌های سرسبز و کوهستانی مسیر خود را ادامه می‌دهد. این رودخانه یکی از مشهورترین جاذبه‌های طبیعی منطقه است و بسیاری از گردشگران بازدید از تووادا را با پیاده‌روی در امتداد اویراسه ترکیب می‌کنند. مسیر اویراسه حدود ۱۴ کیلومتر امتداد است و از Nenokuchi  در کنار دریاچه تووادا تا Yakeyama  ادامه پیدا می‌کند. در طول مسیر، آب از میان صخره‌ها و جنگل عبور می‌کند و مجموعه‌ای از آبشارها، جریان‌های کوچک و چشم‌اندازهای جنگلی را به وجود می‌آورد. همین ویژگی باعث شده اویراسه یکی از بهترین مکان‌های ژاپن برای تجربه پیاده‌روی در طبیعت باشد. برخلاف مسیرهایی که هدف اصلی آن‌ها رسیدن به یک قله یا نقطه خاص است، در اویراسه خودِ مسیر بخشی از جاذبه است؛ صدای آب، پوشش گیاهی، صخره‌ها و نورهایی که از میان شاخه‌های درختان عبور می‌کنند، تجربه‌ای آرام و متفاوت ایجاد می‌کنند.

اویراسه در پاییز جذاب‌تر می‌شود

پاییز، اویراسه را به یکی از چشمگیرترین مسیرهای طبیعت‌گردی ژاپن تبدیل می‌کند. درختان دو طرف رودخانه تغییر رنگ می‌دهند و مسیر باریک آب در میان برگ‌های قرمز و طلایی قرار می‌گیرد. در این فصل، به‌جای اینکه فقط به دنبال یک نقطه خاص برای عکاسی باشید، تقریباً تمام مسیر می‌تواند قاب عکاسی باشد. ترکیب آب روان، خزه‌های سبز روی صخره‌ها و برگ‌های پاییزی، تصویری کاملاً متفاوت از پاییز ژاپن نسبت به پارک‌ها و باغ‌های شهری ایجاد می‌کند.

بهترین راه برای تجربه اویراسه چیست؟

برای بازدید از اویراسه لازم نیست حتماً کل مسیر ۱۴ کیلومتری را پیاده طی کنید. بسته به زمان و توانایی جسمی، می‌توانید فقط بخشی از مسیر را انتخاب کنید و با اتوبوس‌های محلی میان نقاط مختلف جابه‌جا شوید. یکی از گزینه‌های محبوب، شروع از Nenokuchi  و حرکت در امتداد رودخانه است. در طول مسیر می‌توان توقف‌هایی برای تماشای آبشارها و چشم‌اندازهای طبیعی داشت و سپس با حمل‌ونقل عمومی به نقطه دیگری رفت. اگر زمان بیشتری دارید، بهتر است یک روز کامل را به ترکیب دریاچه تووادا و مسیر اویراسه اختصاص دهید. این کار باعث می‌شود به‌جای یک بازدید سریع از دریاچه، دو چهره متفاوت طبیعت منطقه را تجربه کنید: ابتدا آب آرام و گسترده تووادا و سپس رودخانه‌ای که در میان جنگل حرکت می‌کند.

دریاچه تووادا برای چه کسانی مناسب است؟

تووادا انتخاب بسیار خوبی برای کسانی است که در سفر به ژاپن به دنبال طبیعت‌گردی، عکاسی، پیاده‌روی و چشم‌اندازهای پاییزی هستند. اگر دریاچه کاواگوچی بیشتر برای کسانی جذاب است که می‌خواهند تصویر نمادین کوه فوجی را ببینند، تووادا برای مسافرانی مناسب‌تر است که می‌خواهند چند ساعت یا حتی یک روز را در دل جنگل و طبیعت سپری کنند. به‌خصوص اگر سفر شما در پاییز باشد، ترکیب Lake Towada و Oirase Stream  می‌تواند یکی از ارزشمندترین تجربه‌های طبیعت‌گردی در شمال ژاپن باشد. درنهایت، چیزی که تووادا را به یکی از معروف‌ترین دریاچه‌های ژاپن تبدیل کرده، یک جاذبه منفرد نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از عناصر طبیعی است که در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند: دریاچه‌ای عمیق و آتشفشانی، جنگل‌های وسیع، کوهستان، آبشارها و رودخانه اویراسه. همین ترکیب است که باعث می‌شود تووادا را نه فقط یک دریاچه، بلکه نقطه شروع یک سفر کامل در دل طبیعت ژاپن بدانیم.

4_دریاچه چووزنجی  (Lake Chuzenji)

اگر بخواهید یکی از چهره‌های متفاوت طبیعت ژاپن را ببینید، کافی است از شهر تاریخی نیکو به سمت ارتفاعات حرکت کنید. جاده در میان کوه‌ها بالا می‌رود، جنگل‌ها متراکم‌تر می‌شوند و منظره‌ای که از پنجره می‌بینید کم‌کم از شهر و معبد فاصله می‌گیرد. در انتهای این مسیر، دریاچه چووزنجی در میان کوه‌های نیکو ظاهر می‌شود؛ دریاچه‌ای مرتفع که در دل چشم‌اندازی آتشفشانی شکل گرفته و امروز یکی از معروف‌ترین جاذبه‌های طبیعی منطقه است. چووزنجی در غرب نیکو، در استان توچیگی، قرار دارد و بخشی از پارک ملی نیکو است. این دریاچه حدود ۲۰ هزار سال پیش و در پی فوران کوه نانتای شکل گرفت؛ فورانی که مسیر رودخانه را مسدود کرد و در نهایت پهنه آبی امروزی را به وجود آورد. چووزنجی را مرتفع‌ترین دریاچه طبیعی ژاپن معرفی می‌کند. اما شاید جالب‌ترین ویژگی چووزنجی این باشد که برای دیدن آن لازم نیست فقط کنار آب بایستید. در اطراف دریاچه می‌توانید به آبشاری نزدیک شوید که تقریباً با ارتفاع 0۱۰  متر سقوط می‌کند، در دامنه یک کوه مقدس پیاده‌روی کنید، از یک معبد بودایی تاریخی دیدن کنید، در مسیرهای جنگلی قدم بزنید و حتی به ویلاهایی برسید که زمانی محل اقامت دیپلمات‌های خارجی در تابستان‌های ژاپن بوده‌اند. به همین دلیل، چووزنجی را باید یکی از آن مقصدهایی دانست که طبیعت و تاریخ در آن از هم جدا نیستند. 

دریاچه چووزنجی کجاست؟

دریاچه چووزنجی در منطقه اوکونیکو (Oku-Nikko) در غرب شهر نیکو و در استان توچیگی قرار گرفته است. این منطقه در محدوده پارک ملی نیکو قرار دارد و به دلیل ارتفاع زیاد، آب‌وهوایی خنک‌تر از بسیاری از نقاط ژاپن دارد؛ موضوعی که باعث شده چووزنجی از گذشته مقصدی محبوب برای فرار از گرمای تابستان باشد . دریاچه توسط کوهستان و جنگل احاطه شده و در ساحل شمال شرقی آن منطقه‌ای با نام چووزنجی اونسن  (Chuzenjiko Onsen)  شکل گرفته که رستوران‌ها، فروشگاه‌ها و چشمه‌های آب گرم را در خود جای داده است . برای رسیدن به دریاچه، گردشگران می‌توانند از ایستگاه‌های JR Nikko یا Tobu Nikk سوار اتوبوس‌هایی شوند که به سمت اوکونیکو و یوموتو اونسن حرکت می‌کنند و در ایستگاه‌های اطراف دریاچه پیاده شوند. اما اگر بخواهید تجربه متفاوت‌تری داشته باشید، مسیر رسیدن به چووزنجی خودش بخشی از سفر است. جاده معروف ایروهازاکا (Iroha-zaka) با پیچ‌وخم‌های متعدد از نیکو به سمت ارتفاعات می‌رود و در مسیر می‌توان از نقاطی مانند آکچی‌دایرا برای تماشای چشم‌انداز کوهستان و دریاچه استفاده کرد. 

چرا پاییز بهترین زمان دیدن دریاچه چووزنجی است؟

چووزنجی در تمام فصل‌ها دیدنی است، اما اگر بخواهیم فقط یک فصل را برای سفر انتخاب کنیم، پاییز بهترین گزینه‌ است. در این فصل، جنگل‌های اطراف دریاچه از سبز به طیفی از زرد، نارنجی، قرمز و قهوه‌ای تغییر رنگ می‌دهند و دامنه‌های کوهستانی اطراف آب، به یک قاب بزرگ پاییزی تبدیل می‌شوند. انعکاس این رنگ‌ها روی سطح دریاچه نیز منظره را کامل‌تر می‌کند.  چووزنجی از مقصدهای برجسته پاییزی نیکو است و در برنامه‌های پاییزی این منطقه در کنار آبشار کگون پیشنهاد می‌شود. اواسط تا اواخر اکتبر معمولاً زمان بسیار جذابی برای دیدن رنگ‌های پاییزی این منطقه است. به‌خصوص در ارتفاعات، تغییر رنگ برگ‌ها زودتر از بسیاری از مناطق گرم‌تر ژاپن اتفاق می‌افتد. البته زمان دقیق اوج رنگ‌ها هر سال به شرایط آب‌وهوایی بستگی دارد.  اگر صبح زود کنار دریاچه قدم بزنید، سکوت محیط، هوای خنک کوهستان و رنگ‌های پاییزی اطراف آب، تجربه‌ای کاملاً متفاوت از پاییز در شهرهایی مانند توکیو یا کیوتو ایجاد می‌کند.

آبشار کگون (Kegon Falls)

اگر دریاچه چووزنجی را دیدید، تقریباً غیرممکن است که آبشار کگون را نادیده بگیرید. در واقع آب این آبشار مستقیماً از دریاچه چووزنجی خارج می‌شود و پس از عبور از لبه صخره، حدود ۹۷ متر به پایین سقوط می‌کند. کگون یکی از معروف‌ترین آبشارهای ژاپن و از مشهورترین آبشارهای نیکو است. این آبشار از چند نقطه قابل تماشا است. سکوی بالایی چشم‌اندازی باز از آبشار ارائه می‌دهد و برای نزدیک‌تر شدن به آبشار می‌توان با پرداخت هزینه‌ای به سکوی پایینی رفت. گزینه دیگر، استفاده از تله‌کابین آکچی‌دایرا و تماشای آبشار از ارتفاع است.  اما اگر برای دیدن کگون فقط یک زمان در سال را انتخاب کنیم، اواسط تا اواخر اکتبر انتخاب بسیار جذابی است؛ زمانی که جنگل‌های اطراف آبشار به رنگ‌های پاییزی درمی‌آیند. البته همین زمان یکی از شلوغ‌ترین دوره‌های بازدید نیز هست. کگون حتی در زمستان نیز چهره‌ای متفاوت پیدا می‌کند؛ بخشی از جریان آب در سرمای شدید می‌تواند یخ بزند و منظره‌ای کاملاً متفاوت از آبشار به وجود آورد.

معبد چووزنجی (Chuzenji Temple)

در ساحل شرقی دریاچه، معبد چووزنجی قرار گرفته است؛ معبدی بودایی که نام خود را به دریاچه داده است. اینجا یکی از نقاطی است که نشان می‌دهد طبیعت نیکو در فرهنگ ژاپنی چگونه با فضاهای مذهبی و معنوی درهم تنیده شده است. معبد در کنار آب و در دامنه کوهستان قرار دارد و علاوه بر اهمیت مذهبی، چشم‌انداز زیبایی به دریاچه ارائه می‌کند. بازدید از چووزنجی فقط به معنای تماشای یک منظره طبیعی نیست؛ می‌توان در فاصله‌ای کوتاه، از یک چشم‌انداز کوهستانی به یک فضای مذهبی تاریخی وارد شد.

کوه نانتای؛ آتشفشان مقدس نیکو (Mt. Nantai)

اگر دریاچه چووزنجی را از نزدیک نگاه کنید، یکی از عناصر اصلی منظره، کوه نانتای  است؛ کوهی که تقریباً ۲۵۰۰ متر ارتفاع دارد و یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های جغرافیایی منطقه محسوب می‌شود.  اما نانتای فقط یک کوه زیبا نیست. این کوه از گذشته در فرهنگ مذهبی ژاپن جایگاه مقدسی داشته و با زیارتگاه فوتاراسان پیوند خورده است. در سنت‌های محلی، نانتای کوهی مقدس محسوب می‌شود و همین نگاه معنوی، طبیعت منطقه نیکو را از یک منظره صرفاً کوهستانی فراتر می‌برد. برای علاقه‌مندان به کوهنوردی نیز امکان صعود به نانتای وجود دارد. مسیر صعود معمولاً از نزدیکی زیارتگاه فوتاراسان آغاز می‌شود و صعود کامل حدود هفت ساعت زمان می‌برد؛ در پایان نیز چشم‌اندازی وسیع از دریاچه چووزنجی انتظار کوهنوردان را می‌کشد.

مسیر پیاده‌روی دور دریاچه

اگر دوست دارید چووزنجی را با سرعت بیشتری تجربه کنید، مسیرهای پیاده‌روی اطراف آن گزینه بسیار خوبی هستند. محیط پیرامون دریاچه حدود ۲۵ کیلومتر است و مسیرهای پیاده‌روی امکان تماشای دریاچه از زاویه‌های مختلف را فراهم می‌کنند. البته برای لذت بردن از طبیعت منطقه لازم نیست تمام این مسیر را طی کنید. حتی یک پیاده‌روی کوتاه در امتداد ساحل می‌تواند فرصت خوبی برای تماشای جنگل، کوه نانتای و آب‌های دریاچه باشد. در پاییز، این مسیرها ارزش بیشتری پیدا می‌کنند؛ زیرا به‌جای دیدن رنگ‌های پاییزی از یک سکوی تماشا، می‌توانید در میان خود جنگل‌های رنگارنگ قدم بزنید.

5_دریاچه تویا (Lake Toya)

در جنوب غربی هوکایدو، جایی میان کوهستان و جنگل، دریاچه‌ای قرار گرفته که شاید در نگاه اول آرام و بی‌حرکت به نظر برسد؛ اما اگر کمی بیشتر درباره آن بدانیم، متوجه می‌شویم که این آرامش روی بستری کاملاً آتشفشانی شکل گرفته است. دریاچه تویا یکی از مشهورترین جاذبه‌های طبیعی هوکایدو و بخشی از پارک ملی شیکوتسو-تویا (Shikotsu-Toya National Park) است. این منطقه مجموعه‌ای از دریاچه‌های کالدرا، آتشفشان‌ها، جنگل‌ها و چشمه‌های آب گرم را در خود جای داده و به همین دلیل، سفر به تویا می‌تواند ترکیبی از طبیعت‌گردی، ماجراجویی، استراحت و تجربه فرهنگ اونسن ژاپنی باشد. در اطراف دریاچه، کوه اوسُو و کوه یوتِی قرار گرفته‌اند و در میان آب نیز جزیره‌ای به نام ناکاجیما (Nakajima) دیده می‌شود. در ساحل دریاچه نیز منطقه‌ای با نام تویاکو اونسن (Toyako Onsen) شکل گرفته که یکی از شناخته‌شده‌ترین مناطق آب گرم هوکایدو است. همین ترکیب باعث شده تویا مقصدی باشد که در آن می‌توانید صبح در یک مسیر جنگلی پیاده‌روی کنید، ظهر روی دریاچه قایق‌سواری کنید، عصر از یک آتشفشان دیدن کنید و شب در یک اونسن سنتی، در حالی که به آب‌های دریاچه نگاه می‌کنید، استراحت کنید.

دریاچه تویا کجا قرار دارد؟

دریاچه تویا در جنوب غربی جزیره هوکایدو، در محدوده پارک ملی شیکوتسو-تویا قرار دارد. نزدیک‌ترین منطقه گردشگری مهم به آن تویاکو اونسن است که در ساحل شمال‌غربی دریاچه قرار گرفته و مرکز اصلی اقامت و خدمات گردشگری منطقه محسوب می‌شود. تویا در فاصله‌ای نسبتاً مناسب از شهرهای مهم هوکایدو قرار گرفته و می‌توان آن را در برنامه سفر به ساپورو نیز قرار داد. سفر با قطار از ساپورو به ایستگاه  Toyako حدود دو ساعت طول می‌کشد و از آنجا می‌توان با اتوبوس به منطقه تویاکو اونسن رسید. اما دلیل اصلی جذابیت موقعیت تویا، تنها دسترسی آن نیست. این دریاچه در منطقه‌ای قرار گرفته که آثار فعالیت‌های آتشفشانی در همه‌جا دیده می‌شود.

آتشفشان‌های اطراف دریاچه تویا

اگر بخواهیم بفهمیم چرا چشم‌انداز دریاچه تویا این‌قدر متفاوت است، باید به گذشته آتشفشانی منطقه برگردیم. دریاچه تویا یک دریاچه کالدرا است؛ یعنی در فرورفتگی بزرگی قرار گرفته که در نتیجه فعالیت‌های آتشفشانی شکل گرفته است. در اطراف آن نیز آتشفشان‌های فعالی وجود دارند که چهره منطقه را در طول زمان تغییر داده‌اند .یکی از مهم‌ترین آن‌ها کوه اوسُو است. این آتشفشان بارها در دوران تاریخی فوران کرده و همین فعالیت‌ها باعث شده در اطراف آن چشم‌اندازهای زمین‌شناسی جالبی شکل بگیرد .برای دیدن این منظره از ارتفاع، می‌توان سوار تله‌کابین کوه اوسُو شد. مسیر تله‌کابین از منطقه پایه کوه به سمت ارتفاعات می‌رود و از سکوی مشاهده می‌توان منظره‌ای گسترده از دریاچه تویا، جزیره ناکاجیما و کوه یوتی را تماشا کرد .در طرف دیگر، کوه یوتی قرار دارد؛ کوهی مخروطی‌شکل که به دلیل شباهتش به فوجی، گاهی با لقب «فوجیِ اِزو» شناخته می‌شود. این کوه در روزهای صاف، یکی از عناصر اصلی چشم‌انداز اطراف دریاچه است.

جزیره ناکاجیما

در مرکز دریاچه تویا، مجموعه‌ای از جزیره‌های کوچک قرار گرفته که در مجموع با نام ناکاجیما شناخته می‌شوند. این جزیره‌ها در نتیجه فعالیت‌های آتشفشانی شکل گرفته‌اند و یکی از عناصر شاخص منظره دریاچه هستند. با قایق می‌توان از نزدیکی ساحل به سمت این جزیره‌ها حرکت کرد و در برخی برنامه‌ها امکان پیاده‌شدن و گشت‌وگذار در جزیره نیز وجود دارد. در میان پوشش جنگلی جزیره، مسیرهایی برای پیاده‌روی وجود دارد و طبیعت آن با فضای شهری فاصله زیادی دارد. یکی از نکات جالب درباره این جزیره‌ها، وجود موزه جنگل ناکاجیما است که درباره طبیعت، پوشش گیاهی و تاریخ طبیعی منطقه اطلاعاتی در اختیار بازدیدکنندگان قرار می‌دهد. بنابراین قایق‌سواری در تویا فقط یک تفریح روی آب نیست؛ می‌تواند راهی برای نزدیک شدن به یکی از بخش‌های طبیعی و کمتر شهری‌شده دریاچه باشد.

اونسن‌های کنار دریاچه تویا

اگر بخواهیم فقط یک دلیل برای اقامت شبانه در تویا انتخاب کنیم، اونسن احتمالاً یکی از بهترین گزینه‌هاست. در ساحل دریاچه، منطقه Toyako Onsen  قرار دارد؛ منطقه‌‌ی چشمه آب گرم که مجموعه‌ای از هتل‌ها، ریوکان‌ها و حمام‌های سنتی ژاپنی را در خود جای داده است. بسیاری از اقامتگاه‌ها چشم‌اندازی رو به دریاچه دارند و بعضی از آن‌ها حمام‌های روباز یا فضاهای استراحتی با منظره آب ارائه می‌کنند. این همان ترکیبی است که تویا را برای یک سفر آرام و رمانتیک جذاب می‌کند؛ آب گرم طبیعی، منظره دریاچه، کوهستان و سکوت طبیعت. حتی اگر قصد استفاده از حمام‌های هتل را نداشته باشید، در منطقه تویاکو اونسن، فضاهایی برای تجربه چشمه آب گرم در فضای عمومی نیز وجود دارد. برای گردشگرانی که می‌خواهند تجربه‌ای نزدیک‌تر به سبک سنتی سفر ژاپنی داشته باشند، اقامت در یک ریوکان همراه با اونسن می‌تواند انتخاب جذابی باشد.

جشنواره آتش‌بازی دریاچه تویا (Lake Toya Long Run Fireworks Festival) 

یکی از اتفاق‌هایی که تویا را از بسیاری از دریاچه‌های ژاپن متمایز می‌کند، این است که شب‌های آن فقط به سکوت و تماشای ستارگان محدود نمی‌شود.  یکی از رویدادهای معروف منطقه است که در طول فصل گردشگری، نمایش‌های آتش‌بازی را بر فراز دریاچه برگزار می‌کند. این جشنواره از ۲۸ آوریل تا ۳۱ اکتبر برگزار می‌شود. یکی از جذابیت‌های این جشنواره، محل برگزاری آن است. آتش‌بازی‌ها روی آب دریاچه اجرا می‌شوند و از بسیاری از هتل‌ها و اقامتگاه‌های ساحلی می‌توان آن‌ها را تماشا کرد. تصور کنید شب شده، چراغ‌های اقامتگاه‌های اطراف آب روشن هستند، سطح تاریک دریاچه مقابل شما قرار گرفته و ناگهان انفجار نور و رنگ در آسمان شکل می‌گیرد و انعکاس آن روی آب دیده می‌شود. این تجربه به‌خصوص برای زوج‌ها و خانواده‌هایی که شب را در تویاکو اونسن می‌گذرانند، می‌تواند یکی از خاطره‌انگیزترین بخش‌های سفر باشد.

تفریحات دریاچه تویا

تویا فقط مقصدی برای تماشای منظره نیست. در اطراف آن می‌توان فعالیت‌های مختلفی را متناسب با فصل و علاقه شخصی انتخاب کرد.
قایق‌سواری: یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای دیدن دریاچه، رفتن روی آب و تماشای جزیره ناکاجیما و کوه‌های اطراف از زاویه‌ای متفاوت است.
دوچرخه‌سواری: مسیرهای اطراف دریاچه برای کسانی که دوست دارند منطقه را با سرعتی آرام کشف کنند، مناسب هستند. دوچرخه‌سواری امکان توقف در نقاط مختلف ساحل و تماشای چشم‌اندازهای متفاوت را فراهم می‌کند.
پیاده‌روی: مسیرهای طبیعی اطراف دریاچه و به‌خصوص منطقه آتشفشانی اوسُو برای طبیعت‌دوستان جذاب هستند. در برخی مسیرها می‌توان آثار فعالیت آتشفشانی و چشم‌اندازهای زمین‌شناسی منطقه را از نزدیک دید.
کمپینگ: در اطراف دریاچه، کمپ‌سایت‌هایی وجود دارند که امکان اقامت نزدیک طبیعت را فراهم می‌کنند. این گزینه برای کسانی جذاب است که ترجیح می‌دهند شب را به‌جای هتل، در فضای باز سپری کنند.
اونسن: استراحت در چشمه‌های آب گرم یکی از اصلی‌ترین تجربه‌های تویا است و می‌تواند پایان آرامی برای یک روز طبیعت‌گردی باشد.
تماشای ستارگان: دور بودن بخش‌هایی از منطقه از نور شدید شهر، فرصت مناسبی برای تماشای آسمان شب ایجاد می‌کند. اگر آسمان صاف باشد، سکوت دریاچه و منظره ستارگان می‌تواند یکی از آرامش‌بخش‌ترین تجربه‌های سفر باشد.
تله‌کابین کوه اوسُو: برای دیدن تویا از بالا، این تله‌کابین یکی از بهترین انتخاب‌هاست. از ایستگاه بالایی می‌توان چشم‌انداز وسیعی از دریاچه، ناکاجیما و کوه یوتی را دید.

بهترین زمان سفر به دریاچه تویا

تویا در تمام سال دیدنی است، اما تجربه سفر در فصل‌های مختلف تفاوت زیادی دارد.
بهار و تابستان: این دو فصل برای فعالیت‌های فضای باز، قایق‌سواری، پیاده‌روی و لذت بردن از فضای سبز اطراف مناسب هستند. جشنواره آتش‌بازی نیز در همین دوره برگزار می‌شود.
پاییز: زمان جذابی برای تماشای رنگ‌های جنگلی اطراف دریاچه است و هوای خنک‌تر نیز برای پیاده‌روی مناسب‌تر می‌شود.
زمستان: چهره‌ای آرام‌تر به تویا می‌دهد. درختان و کوه‌های اطراف ممکن است پوشیده از برف شوند و ترکیب آب تیره دریاچه با منظره سفید کوهستان، فضایی کاملاً متفاوت ایجاد کند. در این فصل، تجربه اونسن در کنار منظره زمستانی می‌تواند یکی از جذاب‌ترین دلایل سفر باشد.

6. دریاچه شیکوتسو (Lake Shikotsu)

در جنوب غربی هوکایدو، نه‌چندان دور از ساپورو و فرودگاه نیو چیتوسه، دریاچه‌ای قرار گرفته که ظاهر آرامش ممکن است شما را فریب دهد. دریاچه شیکوتسو در دل یکی از چشمگیرترین مناظر آتشفشانی هوکایدو شکل گرفته؛ دریاچه‌ای عمیق و زلال که اطراف آن را کوهستان، جنگل و آتشفشان فرا گرفته است. دریاچه‌ای زلال که حتی زمستان هم نمی‌تواند آن را منجمد کند. شیکوتسو بخشی از پارک ملی شیکوتسو-تویا است و در قلب کالدرای شیکوتسو قرار دارد؛ کالدرایی که بیش از ۴۰ هزار سال پیش در اثر فعالیت آتشفشانی شکل گرفت. امروز این منطقه یکی از مهم‌ترین مقصدهای طبیعت‌گردی هوکایدو محسوب می‌شود و فعالیت‌هایی مانند کایاک‌سواری، کمپینگ، دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی و تماشای حیات‌وحش را می‌توان در آن تجربه کرد، اما دو ویژگی بیش از همه شیکوتسو را از بسیاری از دریاچه‌های ژاپن متمایز می‌کنند: عمق زیاد و شفافیت آب.
این دریاچه با عمقی در حدود ۳۶۰ متر، دومین دریاچه عمیق در بین دیگر دریاچه های ژاپن است و آب آن به دلیل شفافیت بسیار بالا، شهرت دارد. حتی در معرفی رسمی پارک‌های ملی ژاپن، شفافیت آب شیکوتسو یکی از ویژگی‌های اصلی آن دانسته شده و این آب‌های زلال امکان فعالیت‌هایی مانند غواصی و کایاک‌سواری را فراهم کرده‌اند. 

تفریحات دریاچه شیکوتسو

شیکوتسو مقصدی نیست که فقط از ساحل آن را تماشا کنید. اگر به فعالیت‌های فضای باز علاقه داشته باشید، می‌توانید بخش زیادی از روز را در اطراف یا روی خود دریاچه سپری کنید. کایاک‌سواری، کانو، قایق‌سواری، دوچرخه‌سواری، کمپینگ، پیاده‌روی و حتی غواصی از تجربه‌هایی هستند که در منطقه شیکوتسو امکان‌پذیرند.
یکی از جذابیت‌های شیکوتسو این است که طبیعت آن هنوز نسبتاً دست‌نخورده باقی مانده است. بخش زیادی از اطراف دریاچه توسعه شهری محدودی دارد و همین موضوع باعث شده فضای آن بیشتر شبیه یک مقصد طبیعی باشد تا یک شهر توریستی شلوغ.  اگر به تماشای حیات‌وحش علاقه دارید، مسیر طبیعت‌گردی پرندگان شیکوتسو نیز گزینه جالبی است. جنگل‌های اطراف دریاچه زیستگاه گونه‌های مختلفی از پرندگان و جانوران هوکایدو هستند. در پارک ملی شیکوتسو-تویا می‌توان گونه‌هایی مانند سنجاب‌های هوکایدو، گوزن و خرگوش‌های کوهستانی را نیز مشاهده کرد.

کایاک‌سواری و قایق کف شیشه‌ای

وقتی آب یک دریاچه به شفافیت شیکوتسو باشد، بهترین راه برای تجربه آن شاید این باشد که روی آب قرار بگیرید و از بالا به درون آن نگاه کنید. کایاک‌سواری یکی از تجربه‌های محبوب این منطقه است. پارک‌های ملی ژاپن شیکوتسو را یکی از مکان‌های مناسب برای کایاک‌سواری در آب‌های شفاف و حتی دسترسی به بخش‌های دورتر خط ساحلی معرفی می‌کنند. همچنین امکان تجربه کایاک‌های کف شیشه‌ای وجود دارد که به گردشگران اجازه می‌دهد هنگام حرکت روی آب، دنیای زیر سطح دریاچه را نیز تماشا کنند.  برای کسانی که ترجیح می‌دهند فعالیت آرام‌تری داشته باشند، تورهای قایق‌سواری نیز از بخش هتل‌های کنار دریاچه انجام می‌شوند. حتی قایق‌های پدالی به شکل قو نیز در منطقه وجود دارند. البته شفاف بودن آب نباید باعث شود عمق دریاچه را فراموش کنیم. شیکوتسو بسیار عمیق و آب آن سرد است؛ بنابراین فعالیت‌های آبی باید با تجهیزات مناسب و رعایت دستورالعمل‌های ایمنی انجام شوند.

کمپینگ در کنار دریاچه شیکوتسو

اگر می‌خواهید شیکوتسو را نه فقط در یک بازدید چندساعته، بلکه در سکوت شب تجربه کنید، کمپینگ یکی از بهترین گزینه‌هاست. در بخش‌های جنوبی و غربی دریاچه، کمپ‌سایت‌های Morappu  و Bifue قرار دارند که امکان برپا کردن چادر و اقامت در نزدیکی طبیعت را فراهم می‌کنند. سکوت دریاچه، صدای طبیعت و زیبایی طلوع و غروب خورشید در این مناطق به‌عنوان بخش مهمی از تجربه کمپینگ محسوب می‌شود. در هنگام شب به‌جای نور ساختمان‌ها، صدای جنگل و سطح آرام آب اطراف شماست. اگر آسمان صاف باشد، دور بودن منطقه از نورهای شهری، شرایط مناسبی برای تماشای ستارگان نیز فراهم می‌کند. برای طبیعت‌دوستانی که می‌خواهند وجه آرام‌تر و بکرتر هوکایدو را تجربه کنند، این نوع اقامت می‌تواند جذاب‌تر از یک سفر کاملاً شهری باشد.

اونسن در کنار دریاچه شیکوتسو

یکی از مزیت‌های بزرگ شیکوتسو این است که برای تجربه طبیعت، لازم نیست از امکانات رفاهی چشم‌پوشی کنید. در بخش‌های شمالی و شرقی دریاچه، مجموعه‌ای از هتل‌ها و اقامتگاه‌های چشمه آب گرم قرار گرفته‌اند. شیکوتسو اونسن (Shikotsu Onsen) یکی از تجربه‌های محبوب منطقه و از مهمترین جاذبه‌های گردشگری ژاپن است. بعضی از اقامتگاه‌ها حمام‌های روباز دارند که در نزدیکی دریاچه قرار گرفته‌اند.  این ترکیب در هوکایدو بسیار جذاب است: یک روز کایاک‌سواری یا پیاده‌روی در جنگل و بعد استراحت در آب گرم، در حالی که هوای خنک منطقه را احساس می‌کنید. حتی در زمستان، وقتی دمای هوا پایین می‌آید، اونسن به یکی از جذاب‌ترین بخش‌های سفر تبدیل می‌شود؛ به‌خصوص اگر بعد از تماشای جشنواره یخی به حمام آب گرم بروید.

جشنواره یخی شیکوتسو  (Lake Shikotsu Hyoto Festival)

در اینجا به یکی از خاص‌ترین ویژگی‌های دریاچه شیکوتسو می‌رسیم. در زمستان، ساحل دریاچه میزبان جشنواره یخی شیکوتسو می‌شود؛ رویدادی که معمولاً از اواخر ژانویه تا اواسط فوریه برگزار می‌شود. اما چیزی که این جشنواره را خاص می‌کند، فقط مجسمه‌های یخی نیست. آب همین دریاچه شیکوتسو برای ساخت سازه‌های یخی استفاده می‌شود. آب دریاچه با فشار روی چارچوب‌های مختلف پاشیده می‌شود و در سرمای زمستان به‌تدریج منجمد می‌شود. نتیجه، سازه‌ها و ستون‌های یخی بزرگی است که شکل طبیعی و نیمه‌شفافی پیدا می‌کنند.
در طول روز، یخ‌ها نور خورشید را از خود عبور می‌دهند و به رنگ آبی خاصی دیده می‌شوند؛ رنگی که در منطقه با نام «آبی شیکوتسو» (Shikotsuko Blue) شناخته می‌شود. شب که فرا می‌رسد، سازه‌های یخی با نورپردازی رنگارنگ روشن می‌شوند و فضای جشنواره کاملاً تغییر می‌کند. در جشنواره علاوه بر تماشای سازه‌های یخی، فعالیت‌هایی مانند سرسره یخی و اسکیت نیز وجود دارد و در برخی برنامه‌ها نمایش آتش‌بازی و اجرای طبل ژاپنی برگزار می‌شود. اما یک نکته جالب‌تر وجود دارد و آن این است که خود دریاچه در زمستان معمولاً کاملاً یخ نمی‌زند. شیکوتسو به دلیل حجم عظیم آب و عمق زیاد، در زمستان نیز عمدتاً از یخ کامل سطحی در امان می‌ماند. در نتیجه، گردشگران ممکن است همزمان با یک دریاچه نسبتاً باز و بدون یخ روبه‌رو شوند و چند قدم آن‌طرف‌تر، شهری از سازه‌های یخی را ببینند که از آب همان دریاچه ساخته شده است. همین تضاد یکی از زیباترین تصاویر زمستانی شیکوتسو را می‌سازد:
آب زلال دریاچه، جنگل سفیدپوش، کوه‌های آتشفشانی و سازه‌های یخی نورانی.

کوه‌های اطراف دریاچه شیکوتسو

چشم‌انداز شیکوتسو بدون کوه‌های اطراف آن کامل نمی‌شود. در اطراف دریاچه چندین قله و آتشفشان قرار گرفته‌اند که هرکدام چهره متفاوتی به منظره می‌دهند. کوه تارومائه یکی از مهم‌ترین آن‌هاست؛ آتشفشانی نسبتاً جوان که حدود ۹۰۰۰ سال پیش در کالدرای شیکوتسو شکل گرفت و امروز ارتفاع آن به حدود ۱۰۴۱ متر می‌رسد. کوه مونبتسو و کوه اِنیوا نیز در اطراف دریاچه قرار دارند و مسیرهای کوهنوردی و طبیعت‌گردی در منطقه ایجاد کرده‌اند. برای یک پیاده‌روی نسبتاً ساده‌تر، مسیرهای اطراف تارومائه گزینه جذابی هستند؛ اما کسانی که به کوهنوردی جدی‌تر علاقه دارند، می‌توانند مسیرهای دشوارتری را انتخاب کنند. از ارتفاعات، چشم‌انداز دریاچه بسیار متفاوت از نمای ساحلی است. دریاچه عظیم در میان جنگل‌ها دیده می‌شود و کوه‌های آتشفشانی اطراف، شکل زمین‌شناسی خاص منطقه را بهتر نشان می‌دهند.

چهره دریاچه شیکوتسو در هر فصل 

بهار و تابستان: برای کایاک‌سواری، دوچرخه‌سواری، کمپینگ و پیاده‌روی مناسب‌اند. درختان سرسبز و آب زلال دریاچه، تصویری کاملاً متفاوت از هوکایدو در زمستان ایجاد می‌کنند.
پاییز: زمان جذابی برای طبیعت‌گردی و تماشای تغییر رنگ جنگل‌های اطراف است. مسیرهای کوهستانی نیز در این فصل حال‌وهوای خاصی پیدا می‌کنند.
 زمستان: شاید متفاوت‌ترین تجربه شیکوتسو باشد. دریاچه همچنان بخش زیادی از سطح خود را بدون یخ نگه می‌دارد، در حالی که اطراف آن پوشیده از برف است و جشنواره یخی در ساحل برپا می‌شود.

دریاچه شیکوتسو برای چه کسانی مناسب است؟

اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، شیکوتسو برای کسانی مناسب است که می‌خواهند در یک مقصد، طبیعت بکر، فعالیت‌های فضای باز و استراحت را کنار هم داشته باشند. برای طبیعت‌دوستان، ماجراجویان، خانواده‌ها، زوج‌ها و برای علاقه‌مندان به زمستان به خاطر جشنواره یخی شیکوتسو. در نهایت، شیکوتسو یکی از آن دریاچه‌هایی است که در ظاهر آرام به نظر می‌رسد، اما هرچه بیشتر با آن آشنا شوید، لایه‌های بیشتری از آن آشکار می‌شود. یک دریاچه کالدرا و بسیار عمیق، آب‌هایی با شفافیت چشمگیر، کوه‌های آتشفشانی، جنگل‌های وسیع، اونسن‌های کنار آب و جشنواره‌ای که از آب همین دریاچه، شهری از یخ می‌سازد. 

7_دریاچه ماشو (Lake Mashu)

در شرق هوکایدو، میان کوهستان‌ها و طبیعت بکر پارک ملی آکان-ماشو (Akan-Mashu National Park) دریاچه‌ای قرار دارد که زیبایی‌اش با بسیاری از دریاچه‌های دیگر ژاپن فرق دارد. اینجا خبری از شهرهای بزرگ، ساختمان‌های بلند یا انبوه گردشگران نیست. دریاچه ماشو درون یک کالدرای آتشفشانی قرار گرفته (کالدرا، فرورفتگی بزرگی است که بر اثر فوران شدید آتشفشانی و فروریختن زمین ایجاد می‌شود)؛ دیواره‌های شیب‌دار اطراف آن، آب عمیق و آبی‌رنگ و پوشش جنگلی منطقه، منظره‌ای تقریباً دست‌نخورده ایجاد کرده‌اند. حدود ۷۰۰۰ سال پیش در نتیجه فعالیت‌های آتشفشانی شکل گرفته و امروزه یکی از شناخته‌شده‌ترین دریاچه‌های کالدرایی ژاپن است. عمق آن به حدود ۲۱۲ متر می‌رسد و آب بسیار شفاف و آبی آن یکی از ویژگی‌های اصلی دریاچه محسوب می‌شود. اما چیزی که ماشو را واقعاً خاص می‌کند، نه فقط رنگ آب یا عمق آن، بلکه مه است.

چرا دریاچه ماشو مرموز است؟

ممکن است ساعت‌ها برای دیدن دریاچه ماشو سفر کنید، خودتان را به یکی از سکوهای تماشا برسانید و درست در همان لحظه‌ای که انتظار دارید با منظره‌ای باشکوه روبه‌رو شوید، چیزی جز یک پرده سفید نبینید. مه روی سطح دریاچه می‌نشیند و دیواره‌های کالدرا را می‌پوشاند. گاهی فقط بخش کوچکی از آب دیده می‌شود و گاهی حتی خود دریاچه کاملاً از چشم پنهان می‌ماند. این اتفاق به‌خصوص در ژوئن و ژوئیه بیشتر رخ می‌دهد و یکی از ویژگی‌های شناخته‌شده آب‌وهوای ماشو است و شاید همین‌جا باشد که باید کمی از زبان معمول مقالات گردشگری فاصله بگیریم. در بعضی از زیباترین نقاط ژاپن، طبیعت قرار نیست تمام زیبایی خود را یک‌جا به شما نشان دهد. ممکن است به ماشو بروید و دریاچه را نبینید. اما اگر خوش‌شانس باشید و ابرها کنار بروند، ناگهان در مقابلتان پهنه‌ای آبی و عمیق ظاهر می‌شود که تقریباً تمام سطح آن از دسترس انسان دور مانده است. همین غیرقابل‌پیش‌بینی بودن، بخشی از جذابیت ماشو است. در ژاپن حتی برای مهی که روی دریاچه می‌نشیند نامی وجود دارد: «مه ماشو».  این مه در کنار آب آبی و دیواره‌های بلند کالدرا، فضای رازآلودی ایجاد می‌کند که باعث شده ماشو در ذهن بسیاری از گردشگران با واژه‌هایی مانند «مرموز» و «افسانه‌ای» گره بخورد.

بهترین نقاط تماشای دریاچه ماشو

از آنجا که امکان نزدیک شدن مستقیم به سطح دریاچه محدود است، سکوهای تماشا بهترین راه برای دیدن ماشو هستند. یکی از معروف‌ترین نقاط، Mashu First Observatory  است که چشم‌اندازی وسیع از دریاچه و کالدرا ارائه می‌دهد. اگر هوا صاف باشد، می‌توانید سطح آبی دریاچه و دیواره‌های پوشیده از جنگل را در یک قاب ببینید.
نقطه دیگر Mashu Third Observatory  است که در برخی زمان‌ها امکان مشاهده دریاچه از زاویه‌ای متفاوت را فراهم می‌کند. البته باید یک نکته را در نظر داشته باشید، زیبایی ماشو به شدت به وضعیت آب‌وهوا وابسته است. ممکن است یک روز منظره کاملاً واضح باشد و روز دیگر مه همه‌چیز را بپوشاند. بنابراین بهتر است در برنامه سفر، ماشو را جاذبه‌ای بدانید که شرایط طبیعت، بخشی از تجربه بازدید از آن است، نه چیزی که بتوانید با اطمینان کامل کنترلش کنید.

(Ura-Mashu Observatory) رصدخانه اورا ماشو 

اگر می‌خواهید منظره‌ای متفاوت‌تر از دریاچه داشته باشید، رصدخانه اورا ماشو نیز ارزش توجه دارد. این سکوی تماشا در بخش شرقی دریاچه قرار گرفته و از آن می‌توان چشم‌اندازی متفاوت از ماشو و فضای طبیعی اطراف داشت. این منطقه معمولاً آرام‌تر از نقاط شناخته‌شده‌تر است و برای کسانی که می‌خواهند کمی از مسیرهای شلوغ فاصله بگیرند، جذاب‌تر است. در یک روز صاف، تفاوت رنگ آب دریاچه با جنگل‌های اطراف و دیواره‌های تیره کالدرا از این نقطه به‌خوبی دیده می‌شود. اما دوباره همان قانون ماشو برقرار است اینکه ممکن است منظره زیبا آنجا باشد؛ اما مه تصمیم گرفته باشد آن را برای خودش نگه دارد. 

افسانه دریاچه خدایان

در بین دریاچه‌های ژاپن، ماشو فقط به دلیل مه و طبیعت بکرش مرموز نیست. در فرهنگ و روایت‌های محلی منطقه نیز داستان‌هایی درباره آن وجود دارد. نام ماشو در برخی روایت‌ها با دریاچه خدایان و موجودات افسانه‌ای منطقه پیوند خورده است. در باورهای محلی، دریاچه و کوه‌های اطراف آن دارای نوعی قداست و نیروی طبیعی بوده‌اند. یکی از روایت‌های شناخته‌شده درباره منطقه، به موجودی افسانه‌ای به نام کُروپوکورو (Korpokkur) مربوط می‌شود؛ موجودی که در فرهنگ آینو جایگاه خاصی دارد و داستان‌های آن در بخش‌هایی از هوکایدو با طبیعت و جهان ارواح پیوند خورده است. البته این روایت‌ها را نباید به‌عنوان تاریخ قطعی یا واقعیت علمی درباره خود دریاچه معرفی کرد. جذابیت آن‌ها در این است که نشان می‌دهند مردم بومی هوکایدو چگونه طبیعت اطراف خود را در قالب داستان و اسطوره معنا می‌کردند و شاید این همان چیزی باشد که فضای ماشو را از یک منظره طبیعی معمولی جدا می‌کند.

بهترین زمان سفر به دریاچه ماشو

برای دیدن خود دریاچه، تابستان می‌تواند انتخاب مناسبی باشد، اما باید احتمال مه را جدی گرفت. به‌ویژه ژوئن و ژوئیه از ماه‌هایی هستند که مه در منطقه بیشتر دیده می‌شود. اگر هدف شما تماشای چشم‌انداز واضح‌تر باشد، انتخاب روزهایی با هوای صاف اهمیت بیشتری از صرفاً انتخاب یک فصل دارد. پاییز نیز برای طبیعت اطراف ماشو جذاب است. جنگل‌های منطقه تغییر رنگ می‌دهند و تضاد میان برگ‌های پاییزی، آب آبی و دیواره‌های کالدرا منظره بسیار زیبایی ایجاد می‌کند. زمستان چهره‌ای کاملاً متفاوت از منطقه نشان می‌دهد. برف، کوهستان و سکوت بیشتر، فضای اطراف دریاچه را به منظره‌ای آرام و تقریباً مینیمال تبدیل می‌کنند؛ هرچند شرایط زمستانی می‌تواند دسترسی به برخی نقاط را دشوار کند. بنابراین اگر مهم‌ترین هدف شما دیدن سطح آبی دریاچه است، پیش‌بینی آب‌وهوا را پیش از حرکت بررسی کنید. اگر هم مه آمد، شاید بهتر باشد آن را بخشی از سفر بدانید، نه یک شکست.

طبیعت اطراف ماشو

یکی از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم سفر به ماشو فقط به ایستادن روی سکوی تماشا و نگاه کردن به دریاچه خلاصه می‌شود. در حقیقت، ماشو در منطقه‌ای قرار گرفته که طبیعت بسیار متنوعی دارد. پارک ملی آکان-ماشو شامل کوه‌ها، آتشفشان‌ها، دریاچه‌ها، جنگل‌ها و چشمه‌های آب گرم است و فرصت‌های مختلفی برای پیاده‌روی و طبیعت‌گردی فراهم می‌کند. در نزدیکی ماشو می‌توان از جاذبه‌های طبیعی دیگری نیز دیدن کرد و سفر را از یک بازدید کوتاه به یک برنامه کامل طبیعت‌گردی در شرق هوکایدو تبدیل کرد. یکی از جذاب‌ترین این جاذبه‌ها Kaminoko-ike  است؛ برکه‌ای کوچک با آبی فوق‌العاده شفاف که در میان جنگل قرار گرفته است. نام این برکه را می‌توان به معنای «برکه فرزند خدایان» تعبیر کرد و همین نام نیز با فضای اسرارآمیز منطقه هماهنگ است. آب این برکه به‌طور مداوم از آب چشمه تغذیه می‌شود و دمای آن در حدود ۸ درجه سانتی‌گراد باقی می‌ماند. همین جریان مداوم آب و دمای پایین، به حفظ شفافیت چشمگیر آن کمک می‌کند. آب آبی‌رنگ و شفاف برکه در میان درختان سبز، منظره‌ای غیرواقعی ایجاد می‌کند؛ گویی بخشی از رنگ آسمان در دل جنگل گیر افتاده است. این بر که را می‌توان به‌عنوان یک جاذبه مکمل دریاچه ماشو در برنامه سفر قرار داد؛ به‌خصوص برای کسانی که به عکاسی از طبیعت علاقه دارند.

چرا ماشو یکی از متفاوت‌ترین دریاچه‌های ژاپن است؟

اگر بخواهیم ویژگی‌های ماشو را کنار هم قرار دهیم، با مجموعه‌ای کم‌نظیر روبه‌رو می‌شویم؛ برکه شفاف kamino-ike، افسانه‌های محلی، جنگل‌های بکر، مه، دیواره‌های شیب‌دار، آب عمیق و آبی‌رنگ، کالدرای باستانی. اما چیزی که بیش از همه در ذهن می‌ماند، شاید خود دریاچه نباشد؛ بلکه انتظار برای دیدن آن باشد. شما به یک سکوی تماشا می‌رسید. روبه‌رویتان مه است. چند دقیقه صبر می‌کنید. شاید باد آرام‌آرام مه را کنار بزند و گوشه‌ای از آب ظاهر شود. بعد دیواره‌های کالدرا یکی‌یکی نمایان شوند و ناگهان تمام دریاچه مقابل شما قرار بگیرد یا شاید اصلاً این اتفاق نیفتد.

جمع‌بندی

در این مقاله از هفت دریاچه معروف ژاپن گفتیم؛ اما واقعیت این است که انتخاب بهترین دریاچه‌های ژاپن، به این بستگی دارد که از سفر به ژاپن چه تجربه‌ای می‌خواهید. هرکدام از این دریاچه‌ها بخشی متفاوت از طبیعت و فرهنگ ژاپن را نشان می‌دهند. اگر اولین سفر خود به ژاپن را برنامه‌ریزی می‌کنید و می‌خواهید در کنار توکیو و جاذبه‌های شهری، چشم‌اندازی از کوه فوجی هم داشته باشید، دریاچه کاواگوچی انتخاب بسیار خوبی است؛ به‌خصوص به دلیل دسترسی نسبتاً آسان از توکیو و منظره‌های معروف فوجی. اگر ترکیب طبیعت، تاریخ و فرهنگ ژاپنی برایتان جذاب‌تر است، دریاچه بیوا گزینه‌ای کامل‌تر خواهد بود. نزدیکی به کیوتو، زیارتگاه‌ها، جزایر، سواحل و تفریحات آبی باعث می‌شود بتوانید چند نوع تجربه را در یک مقصد داشته باشید. برای سفر در فصل پاییز، دریاچه تووادا و دریاچه چووزنجی از بهترین انتخاب‌ها هستند. جنگل‌های رنگارنگ، کوهستان و آبشارهای اطراف تووادا، به‌خصوص در مسیر اویراسه، منظره‌ای تماشایی ایجاد می‌کنند؛ در چووزنجی نیز ترکیب دریاچه، آبشار کگون، کوه نانتای و جنگل‌های پاییزی بسیار چشمگیر است. اگر اولویت شما آرامش، اونسن و طبیعت آتشفشانی است، دریاچه تویا و دریاچه شیکوتسو انتخاب‌های جذابی هستند. تویا با اونسن‌های ساحلی، آتشفشان اوسُو، قایق‌سواری و جشنواره آتش‌بازی، مقصدی متنوع برای یک سفر آرام و تفریحی است. شیکوتسو نیز با آب‌های بسیار شفاف، فعالیت‌های فضای باز و جشنواره یخی زمستانی، تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌دهد و اگر به دنبال طبیعت بکر، سکوت و کمی رازآلودگی هستید، دریاچه ماشو شاید خاص‌ترین انتخاب این فهرست باشد؛ جایی که حتی مه می‌تواند بخشی از تجربه سفر شما شود. پس شاید بهترین پاسخ این باشد که بهترین دریاچه ژاپن، همان دریاچه‌ای است که با سبک سفر شما هماهنگ باشد. قرار نیست همه آن‌ها را در یک سفر ببینید؛ کافی است یکی را انتخاب کنید و اجازه دهید آب، کوهستان، جنگل و فرهنگ ژاپن، تصویری متفاوت از این کشور به شما نشان دهند.

سؤالات متداول

معروف‌ترین دریاچه ژاپن کدام است؟

دریاچه بیوا بزرگ‌ترین دریاچه ژاپن و یکی از معروف‌ترین مقاصد طبیعی این کشور است.

بهترین دریاچه برای تماشای کوه فوجی کدام است؟

دریاچه کاواگوچی یکی از بهترین نقاط برای تماشای انعکاس کوه فوجی روی آب است.

بهترین دریاچه ژاپن برای پاییز کدام است؟

دریاچه تووادا و چووزنجی از بهترین گزینه‌ها برای تماشای رنگ‌های پاییزی هستند.

کدام دریاچه برای اونسن مناسب‌تر است؟

دریاچه تویا و شیکوتسو به‌دلیل اونسن‌های اطراف، انتخاب‌های بسیار خوبی برای استراحت هستند.

آیا می‌توان در یک سفر چند دریاچه ژاپن را دید؟

بله، با برنامه‌ریزی مناسب می‌توان چند دریاچه نزدیک به هم را در یک سفر ترکیبی بازدید کرد.